"KIZIL ELMA MI? SARI AYVA MI?" ANIL ÇEÇEN (ANKARA KALESİ-5) Ankara, 27 Eylül 2006 - Ne zaman Türk kamuoyunda ülkemizin ulusal çıkarları gündeme gelse bu kızıl elma korosu hemen Bizans basınında kızıl elma şarkılarına başlıyorlar ve Türkiye’nin kamuoyunda ulusal bir çizginin oluşumunu ellerinden geldiği kadar engellemeye çalışıyor .

ANKARA KALESİ-5

KIZIL ELMA MI?
SARI AYVA MI?
Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN
Ankara, 27 Eylül 2006

Sovyetler Birliği zamanında kurulan Kızıl Ordu Rus emperyalizminin en büyük gücü olarak görev yaparken, kendisini dünya kamuoyuna sempatik göstermek üzere bir de Kızıl Ordu korosu kurmuştu .Sovyetler Birliği ile beraber Kızıl Ordu da tarihe karıştı ama bu koro hala varlığını sürdürmektedir . Yeni dönemde dünyadaki Rus imajını düzeltmek üzere kullanılan bu koro zaman zaman Türkiye’ye de gelmektedir. Son zamanlarda Kızıl Ordu korosuna benzer bir biçimde bir de Kızıl Elma korosu ortaya çıktı .Ne zaman Türk kamuoyunda ülkemizin ulusal çıkarları gündeme gelse bu kızıl elma korosu hemen Bizans basınında kızıl elma şarkılarına başlıyorlar ve Türkiye’nin kamuoyunda ulusal bir çizginin oluşumunu ellerinden geldiği kadar engellemeye çalışıyor .Batılı ülkelerin emperyal çıkarları doğrultusunda görev yapan bu kızıl elma korosu ,Türkiye’nin ulusal çıkarlarına sahip çıkmasını önlemek için her türlü ulusalcı ve milliyetçi gelişmeye karşı çıkıyor ,bu tür gelişme ya da girişimleri hemen kızıl elmacılıkla suçlayarak Türk halkının gözünden düşürmeğe çabalıyor .Emperyalizmin Truva atı görevini üstlenmiş olan kızıl elma korosu kendilerine verilmiş olan psikolojik savaş misyonu doğrultusunda Türkiye Cumhuriyeti ulus devleti ile Türk milletinin ulusal çıkarlarının önünün kesilmesi doğrultusunda her türlü girişimi ellerindeki medya silahı ile yerine getirmeğe çalışıyor.Bu yüzden Türk milleti Kızıl ordu korosunun yanı sıra şimdilerde bir de kızıl elma korosu ile uğraşmak zorunda kalmaktadır .

Türk milletinin var oluş tarihi açısından son derece kutsal bir kavram olan kızıl elma ,günümüzde emperyalizmin psikolojik savaş kavramı olarak kullanılmakta ve Türk milletinin bütünüyle küresel emperyalizme teslim olması için milliyetçi ve ulusalcı çevrelere karşı suçlayıcı bir silah olarak kullanılmaktadır.Küresel emperyalizm Türkiye Cumhuriyetini yok edecek bölgesel planlarla ülkemize yönelik saldırılarını artırdıkça , Türk milletinin bağımsız devlet kurmasını sağlayan Kuvayı Milliye akımı yeniden gündeme gelmekte ve Türkiye’nin ulusal çıkarları milliyetçi ve ulusal çevrelerce bu doğrultuda korunmakta ve savunulmaktadır .Böylesine bir ulusal savunmadan rahatsız olan ve ülkede var olan ulusal savunma refleksinin gündeme gelmesini istemeyen emperyalizmin işbirlikçisi mandacı çevreler yazı yazma ve konuşma olanağına sahip oldukları Bizans medyası aracılığı ile hem Türkiye’ye saldırılarına devam etmekteler hem de ulusal savunma refleksini kullanan Kuvayı Milliyecilere Kızıl elma suçlamasını yapmaktadırlar .Aslında Kuvayı Milliye anlayışı ile Kızıl Elmacılığın farklı kavramlar olduğunu bilmelerine rağmen emperyalist çıkarlar ve kendilerinin işbirlikçi tutumları nedeniyle bu iki farklı kavramı kasıtlı olarak karıştırmaktalar ve böylece halk kitleleri arasında ulusalcılığın yükselmesini önlemek istemektedirler .Emperyalist merkezler tarafından detayları hazırlanmış bir psikolojik savaş doğrultusunda , Kuvayı Milliyeciliği Kızıl Elmacılık gibi göstererek , Türk ulusunun bütün fertleri ile yeni bir Kuvayı Milliye mücadelesine kalkışmasının önü kesilmek istenmekte ,Türkiye Büyük Orta Doğu ,Büyük Avrupa ya da Büyük İsrail projeleri doğrultusunda yönlendirilmeğe çalışılmaktadır .

Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Büyük önder Atatürk ,Türkiye Büyük Millet Meclisini açarken yapmış olduğu konuşmada kesinlikle Panturanizm ve Panislamizm politikalarına karşı olduklarını ,yalnızca Misakı Milli sınırlarını koruyacaklarını ve bu sınırlar içerisinde bağımsız bir devlet kuracaklarını,milli sınırlar dışında Osmanlı İmparatorluğu gibi hiçbir emperyal amaç ya da macera aramayacaklarını ,yurtta ve dünyada barışı savunacaklarını açık bir dille ifade etmiştir .Bu doğrultuda gerçekleşen Kuvayı Milliye mücadelesi batı ülkelerinin emperyalist ordularını vatan topraklarından kovarak Türk milletinin bağımsızlığına dayanan Türkiye Cumhuriyetini ilan etmiştir . Tam bağımsız Türk devleti bir Kuvayı Milliye mücadelesi ile başarılmıştır . Yeni bir yüzyıla girerken artan emperyalist saldırılara karşı bu devlet yeni bir Kuvayı Milliye mücadelesi ile korunacaktır .Günümüzün Türk toplumunu oluşturan büyük çoğunluk böylesine bir ikinci Kuvayı Milliye mücadelesinin zorunluluğunun farkında ve bilincindedir . O nedenle Türkiye’nin her bölgesinde vatanı ve cumhuriyeti korumak için tıpkı I9I9 larda olduğu gibi Kuvayı Milliye örgütlenmeleri gerçekleştirilmektedir .Bu doğrultuda arayışlar giderek artmakta ve bir milletin yeniden uyandığının göstergesi olarak kamuoyuna yansımaktadır .Emperyalistlerle işbirliği yapan mandacı çevreler bu durumdan çok rahatsız oldukları için Türk milletinin ulusal direnişini Kızıl Elmacılık ile suçlayarak kamuoyu önündeki yükselişi kırmak istemektedirler . Kuvayı Milliye mücadelesi ile Kızıl elmacılık arasında hiçbir bağlantı bulunmamasına rağmen teslimiyetçi mandacılık doğrultusunda milli ve ulusal duruş mahkum edilmek istenmektedir .

Kızıl Elmacılık ,Türkiye Cumhuriyetini kuran Kuvayı Milliye mücadelesi öncesinde ortaya çıkmış bir idealizmdir .Rus ve Osmanlı İmparatorluklarının yıkılma döneminde dünyanın jeopolitik merkezi olan Avrasya kıtasını ele geçirmek isteyen Panturanistlerin ideali Kızıl Elma kavramı ile ifade edilmiştir .Budapeşte’den Pekin’e kadar olan Avrasya bölgesinin nüfus çoğunluğunun Turani kavimlerden gelmesi nedeniyle ,Avrupa kökenli milliyetçilik bu bölgeye Turancılık olarak yansımış ve idealini de Kızıl elma simgesi ile ifade etmiştir .Bu nedenle Kızıl Elma kavramının bir Avrasya hegemonyasını anlamlandırdığı söylenebilir . Böylesine emperyal içerikli bir kavramın Türkiye Cumhuriyetinin bağımsızlık ve egemenliğinin savunulmasını amaçlayan Kuvayı Milliye mücadelesi ile hiçbir ilgisi yoktur .Hal böyle olmasına rağmen Kızıl Elma korosunun Kuvayı Milliyenin önünü kesmek için kavram saptırmasına devam ettiği görülmektedir .Eğer bu ülkede Kuvayı Milliyecilik kızıl elmacılıkla suçlanacaksa o zaman emperyalizmle işbirlikçi mandacılık da sarı ayvacılıkla suçlanacaktır . Sarı rengi eskiden beri patronlara teslim olmuş işbirlikçi sendikacılığı ifade etmek için kullanılmıştır . Patronlara teslim olan sendikalar nasıl sarı sendikalar ise , emperyalist patronlara teslim ol an mandacılar da o kadar sarı işbirlikçidir .Bir anlamda ayvayı yemişlerdir .Teslim oldukları için hapı yutmuşlardır .Bu nedenle işbirlikçi mandacılara sarı ayvacılar adı verilebilir .Onlar sarı sarı liralara kendilerini satmışlar ,sararıp solmuşlar ve ayvayı yemişlerdir .Şimdi daha kötü bir anlamda ,teslimiyetçiliği Türk milletini kabul ettirebilmek için sarı ayvacılığa devam etmektedirler .Kendilerinin sarı ayvacılığı belli olmasın diye Kızıl Elma korusu olarak bağırıp çağırmakta ve gerçek vatansever Türklerin öncülüğündeki Kuvayı Milliyeciliği Kızıl Elmacılıkla suçlamağa devam etmektedirler. Artık Kuvayı Milliyeciler de mandacı işbirlikçilere karşı sarı ayvacılık suçlamasını yapma hakkına sahip olacaklardır .Kuvayı Milliyecilik Kızıl Elmacılık değildir ama işbirlikçi mandacılık düpedüz sarı ayvacılıktır .Sarı ayvacılar kendilerini sattıkları gibi bu ülkenin ve Türk vatanının satılmasını sağlayamıyacaklardır çünkü Kuvayı Milliyeciler buna izin vermeyeceklerdir . Yeniden Kuvayı Milliye başlamıştır ve birincisinde olduğu gibi ikincisinde de amacına ulaşacaktır. Hiçbir sarı ayvacı böylesine kutsal bir mücadelenin önüne geçemez .

"YENİ CENTO" (ESKİ BAĞDAT PAKTI) "Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN" (Ankara Kalesi No: 35, 16 Eylül 2009) -Türkiye her geçen gün savaş koşullarına daha fazla sürüklenmektedir. Başdöndürücü bir hızla gelişen olaylar karşısında Türk halkı bazan aptala dönmekte, Türkiye’de her dakika kamuoyunu oluşturan olayların değişmesi nedeniyle neyin ne olduğunun anlaşılması giderek zorlaşmaktadır.

ANKARA KALESİ-35

"YENİ CENTO"
(ESKİ VE KURULUŞ ADI İLE BAĞDAT PAKTI)
Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN
Ankara, 16 Eylül 2009

Türkiye her geçen gün savaş koşullarına daha fazla sürüklenmektedir. Başdöndürücü bir hızla gelişen olaylar karşısında Türk halkı bazan aptala dönmekte, Türkiye’de her dakika kamuoyunu oluşturan olayların değişmesi nedeniyle neyin ne olduğunun anlaşılması giderek zorlaşmaktadır. Beyaz gibi görünen bir gelişmenin ertesi gün siyah çıkması , kamuoyunda ciddi bir algılama güçlüğü yaratmaktadır. Kamuoyu oluşturan merkezlerin dışarıdan aldıklyarı desteklerle , finansman kaynağı çevrelerin çıkarları doğrultusunda hareket etmeleri ve parayı verenin düdüğgü çalması gibi sahibinin sesi konumundaki kamuoyu oluşturucuların para efendilerine hizmet etmeleri nedeniyle ortalık daha da karışmakta ve Türk halkının gelişmeleri izlemesi giderek zorlaşmaktadır . Türklerin gerçekleri bilmesini istemeyen emperyal güçler de kamuoyu oluşturan merkezler aracılığı ile ortalığı iyice karıştırarak tam bir kaos yaratabilmenin çabası içerisine girmişlerdir . Yeni bir dünya düzenini kaos ortamından yararlanarak kendi çıkarları doğrultusunda oluşturmayı düşünen derin ve gizli dünya devleti yapılanmaları da hiç boş durmadan olayları ve gelişmeleri kendilerinden yana bir çizgiye çekebilmek üzere daha da karışıklık yaratıcı bir doğrultuda hareket etmektedirler .

Yirmibirinci yüzyılın ilk on yılı dolarken , bütün dünya bir kaos ile beraber hızla üçüncü dünya savaşına sürüklenmektedir . Savaş tanrılarının artık gizlenemiyecek biçimde kılıçları çektiği ve saldırganlığı daha da artırdığı son gelişmelerle iyice gün yüzüne çıkmaktadır . ABD denilen süper gücü yönlendiren tekelci şirketler , silah ve enerji kartelleri ile beraber siyonist lobiler elbirliği ile bütün dünyayı üçüncü bir cihan savaşına doğru götürmektedirler . Bütün devletler bu gidişi görmelerine rağmen savaşı önleyecek derecede yeni bir atılımı gündeme getirememektedirler . Devletleri devredışı bırakan süreç , ekonominin kullanılmasıyla başlamış ve daha sonraları da dinsel ve etnik cemaatlar aracılığı ile hızla bütün dünyaya yayılmıştır . Fütüroloji bilimi ile uğraşan uzmanlar , geleceği görmeğe çalışan kahinler , dinler aracılığı ile insanlığın ve dünyanın geleceğini yorumlayanların hemen hemen büyük çoğunluğu dünyanın hızla bir üçüncü cihan savaşına sürüklendiğini dile getirmekte ve böylesine bir savaşın başlaması halinde nükleer silahların kullanılması önlenemiyeceği için , bir kıyamet senaryosunun insanlığı beklediği açıkca yazılıp söylenmektedir . Yakın gelecek ile ilgili çalışmalar yapan uzmanların çoğunluğu karamsar yorumlar ile kafaları daha da karıştırmakta ve kauoyunda tam bir karamsarlığın öne geçmesine neden olmaktadırlar . Esoterizm bu aşamada alıp başını gitmekte , gizlenen gerçekler ve şifreler üzerine yazılan kitaplar çok satarak bu olumsuz ortamın daha da ağırlaşmasına yol açmaktadırlar . Siyasal olayları iyi bilen merkezler ve toplum kesimleri bu kötü gidişi görmelerine rağmen , savaş lobilerinden çekindikleri için hiç birşey yapamamakta ve seyirci kaldıkları olayların her geçen gün daha da vahim bir aşamaya geldiğini görmektedirler .

Önümüzdeki yılın bir savaş yılı olacağını bazı uzmanlar dile getirmeğe başlamışlardır .Yirmibirinci yüzyılın başlarında yirminci yüzyıldan gelen dünya düzeninin çökmesinden sonra yeni bir düzene insanlık kavuşamadığı için artık çok kutuplu yapılanma giderek genişlemekte ve uluslararası alanda kaotik gelişmeleri desteklemektedir . Sovyet sisteminin çöküşünden bu yana yirmi yıl geçmesine rağmen daha yeni bir dünhya düzeni kurulamamıştır . Ayakta kalan tek süper güç olan ABD’nin savaş lobilerine esir olması ,siyonist çetelerin Amerikan devlet yapısını ele geçirerek bu süper gücü insanlığın aleyhine kendi çıkarları doğrultusunda kullanmaları nedeniyle , Amerika çok ciddi hatalar yapmış ve bundan önceki başkan tarihe bir yüz karası olarak geçmiştir . Karşı kutbun çöktüğü bir aşamada daha iyi ve olumlu politikalar aracılığı ile insanlığı adil ve eşitlikçi yepyeni bir dünya düzenine kavuşturacağına , savaş lobilerine teslim olan Amerika Birleşik Devletleri bu fırsatı kaçırarak yeniden Vietnam savaşı sonrasında olduğu gibi çirkin Amarikalı durumuna düşmüştür . Böylesine olumsuz bir durumun ortaya çıkışında dünya zenginliklerine sahip olmak isteyen tekelci şirketler ile ,siyonist lobilerin kontrolu altındaki enerji ve silah kartelleri birinci derecede etkili olarak üçüncü dünya savaşı sürecini hızlandırmışlardır . Yirmi yıl içerisinde bu nedenle bir çok olumsuz olay yaşanmasına rağmen değişen bir şey olymadan aynı merkezler ve çevreler hem savaş kışkırtıcılığına hem de savaş sürecinin hızlanmasına katkıda bulunmağa devam etmektedirler .Son günlerde hızlanan bu tür gelişmeler bütün dünyanın bir cihan savaşının eşiğine getirildiğini açıkca göstermektedir .

Egemen ve gizli çevrelerin çıkarları doğrultusunda yeni bir dünya düzeninin kurulamıyacağı artık kesin hatlarıyla belli olmuştur . Batı hegemonyasını sürdürmek üzere geliştirilen beş büyük projenin teker teker iflas ettiği iyice anlaşılmıştır . Dıştan ABD gücü ile dayatılan emperyalist küreselleşme iflas etmiş ve tamamen tersi bir durum açıkca ortaya çıkmıştır . ABD merkezli bir batı hegemonyasına dayalı küresel imparatorluk projeleri çökünce , buna tepki olarak altı kutuplu dünya gündeme gelmiştir . Batı da Avrupa Birliği ,Amerika Birleşik Devletleri ve Brezilya önderliğinde bir Latin Birliği öne çıkarken , Rusya , Çin ve Hindistan doğu bölgesinin üç büyük kutup başı olarak dünya sahnesinde boy göstermişlerdir . Fransa,Almanya ve İngiltere’nin eski büyük devlet politikaları yüzünden Avrupa Birliği projesi sarsılırken , Amerikanın üç trilyon dolar yitirdiği Irak savaşı da yenilgi ile sonuçlandığı için ılımlı İslama dayanan Büyük Orta Doğu Projesi de iflas etmiştir . Bu projenin arkasına gizlenen Siyonist Büyük İsrail Projesi ise Filistin bölgesinde iflas ettiği için ,Orta Doğu bölgesinde yaygınlık kazanamamıştır . ABD’nin İsrail’e bu nedenle kilitlenen dış politikası her yönü ile çökmüş ve Amerikan karşıtlığı başta Türkiye olmak üzere bütün dünya ülkelerinde yaygınlık kazanmıştır .Afganistan dağlarında yüzlyerce askerini kaybeden ABD , Çin’in önünü kesmek üzere Afganistan üzerinden başlattığı Avrasya stratejisini de istediği gibi yürütememiş , Çin’e karşı sahte düşman olarak kendi yarattığı Taliban’a karşı bile savaşı yitirme aşamasına gelmiştir . Batı merkezli beş büyük proje böylece suya düşerken , ABD kendini kurtarmanın çabası içerisine girmiş ama savaş lobileri ve siyonistlerin baskıları nedeniyle bunu da başaramamıştır . Çirkin Amerikalı imajını silmek üzere , bir devlet operasyonu ile başkanlığa getirilen yeni zenci başkan bile Amerikan devletini kurtarmak üzere denetim altına alamamıştır . Bundan önceki başkanı savaş yolunda kullanan lobiler seçimlerden sonra geri çekilmemişler devlet içinde ele geçirdikleri mevzileri kullanarak yeni başkanı da eskisi gibi amaçlarına alet etmeğe çalışmışlardır . Bu yüzden dünyanın en büyük ve güçlü devleti konumundaki Amerika Birleşik Devletleri ciddi bir iç kavgaya sürüklenmiştir . Dünya kamuoyundan gizlenmeğe çalışılan bu iç kavgada Amerikan devleti kimliğini ve kişiliğini yitirdiği için , toplumdaki lobilerin çekişmesi yüzünden parçalanma noktasına doüğru hızla gitmektedir . ABD’yi İsrail’in çıkarlarına kilitleyen siyonist lobilere karşı eski dünya devletinin kurucusu olan İngiltere açıkca devreye girerek Amerikan toplumundaki anglosakson ve protestanları siyonistlere karşı örgütlemeğe çalışmaktadır . Koca dev Amerika’da bu yüzden iki küçük ülke olarak İsrail ve İngiltere açıkca iktidar kavgası yapmaktadırlar . Bir Amerikan ulusu oluşmadığı için , bu ülkenin üç yüz milyonluk göçmen nüfusu bu gibi alt kimlikçi kavgalara sahne olmaktadır .

Amerika’da yaşanmakta olan iç kavganın sonucu dünyanın yakın geleceğini belirleyecektir . Küçük İsrail’i büyütmek isteyen siyonist lobiler galip gelirse dünya savaşa sürüklenecek ve İsrail öncülüğünde bir üçüncü dünya savaşı yakın gelecekte gündeme gelecektir . Eski dünya düzenini ve bir dünya devletini kurarak beş yüz yıl dünyayı yönetmiş olan İngiltere Amerika’da galip gelirse o zamlan ABD’nin siyonistlerin kontrolunda yeni bir emperyalist girişimlere ve maceralara alet olmayacağı ortaya çıkacaktır . İngiltere’nin öncülüğünde hareket eden Amerikan ABD Anglosakson ve protestan lobileri siyasal gücü ellerine geçirebilirse o zaman ABD savaş makinası olarak değil ama yeniden bir büyük güç olarak barış düzeninin öncüsü ve kurucusu olarak hareket etmeğe başlayacaktır . Evrensel bir barışa yönelecek ABD hemen diğer kutup merkezlerini yanında görecek , küçücük İsrail’e kilitlenmeyen bir Amerika’yı küresel barış için dünyanın önde gelen bütün büyük devletleri destekleyebileceklerdir . Dünya yönetiminde en fazla deneyime sahip olan İngiltere zaman içerisinde Sarkozy’den kurtulacak Fransa’yı ve Merkel’den kurtulacak Almanyayı ‘da yanında görebilecektir . Macar Yahudisi Sarkozy Fransa’yı İsrail’in çıkarlarına kilitleyerek Avrupa Birliğinden Akdeniz Birliğine kayarken ,Letonya yahudisi Merkel’de Almanya’yı Avrupa Birliğinden uzaklaştırarak Rusya’ya yaklaştırmakta ve böylece bir üçüncü dünya savaşının karşı cephesinin oluşturulmasına katkıda bulunmaktadır . Avrupa Birliğinin tam olarak gerçekleşememesinden İsrail ve siyonist lobiler ile beraber Avrasya’ya girmek için üçüncü dünya savaşı isteyen silah ve enerji kartelleri yararlanmak istemektedirler . Sarkozy ve Merkel izledikleri pholitikalar ile kendi ülkelerine değil ama Avrupa Birliğini dağıtarak dolaylı yoldan savaş lobilerine çalışmaktadırlar . Avrupa Birliğinin bir siyasal güç olamaması , Amerikan savaş makinasını bir robot gibi İsrail ve siyonistlerin kullanmasına yolaçmakta ve üçüncü dünya savaşı riskini tırmandırmaktadır . İnsanlık bu yüzden ciddi bir tehlike altındadır .

Üçüncü dünya savaşı enerji kartellerinin Avrasya’yı ele geçirme hedefi ile , küçük İsrail’in Orta Doğu’yu ele geçirerek Büyük İsrail’i kurma planları yüzünden Asya’da olacaktır . İki dünya savaşı Avrupa’da olduğu için batılılar bu durumdan ders çıkararak bir daha batı sayılan Avrupa topraklarında savaş çıkmasını istememekte ve bu nedenle önlemler almaktadır . İsrail’in Orta Doğu’da genişlemesiyle beraber enerji kartellerinin Orta ve kuzey Asya kaynaklarına el koymaları planları doğrultusunda , üçüncü dünya savaşı Orta Doğu ve Orta Asya alanlarında cereyan edecek gibi görünmektedir . Bu nedenle bütün bölge ülkeleri bir savaş riski ile karşı karşıya bulunmaktadır . Bu durumu önceden gören Rusya ve Çin kendi ülkelerini korumak üzere biraraya gelerek Şangay İşbirliği Antlaşmasını imzalamışlardır . Daha sonra da , batı destekli üçüncü dünya savaşının hedef aldığı Asya ülkelerini bu işbirliği örgütüne üye olarak almışlardır .Hindistan ve İran gibi diğer büyük Asya ülkeleri de daha sonraki aşamada gözlemci üyeler olarak Şangay İşbirliği Örgütüne katılarak , bir Asya kıtası dayanışmasını gerçekleştirmişlerdir .Orta Doğu’da Irak , Orta Asya’da Afganistan üzrinden başlatılan üçüncü dünya savaşının tehdit ettiği bütün bölge ülkelerinin batı saldırganlığına karşı kendilerini güvence altına almak üzere böylesine yakılaşmalara ve paktlmara yöneldikleri göraülmektedir . Devlet aklı açısından drüşünüldüğünde her devletin başvuracağı bu gibi girişimlere ,Rusya ve Çin önderlik yaparak Şangay İşbirliği Örgütü ile , batı saldırganlığının askeri gücü olan Nato’ya karşı bir denge sağlama arayışı içine girmişlerdir . ABD ve İsrail saldırganlığının devam ettiği bu süreç içinde toplanan Şangay Örgütü zirvelerinde askeri manevraların yapılmağa başlanması da ,batı saldırganlığına karşı bir doğu gücünün askeri olarak hazırlandığını açıkca göstermektedir . Asya kıtasının sahipsiz olmadığı , petrol şirketleri ya da enerji kartellerine Hazar ve Sibirya havzalarının kolayca teslim edilmeyeceği ortaya çıkmıştır . Dünyayı sömürmeğe alışmış olan batılı tekellerin kabül edemiyeceği bu durum da bir üçüncü dünya savaşını kaçınılmaz olarak gündeme getirmektedir . ABD içinde siyonistlerin etkin olması Amerikan savaş makinasının Asya’ya saldırmasına giden yolu açmaktadır . Emperyalistlerin bir savunma örgütü olarak kurulan Nato’yu , saldırı örgütüne dönüştürmesi noktasında Şangay örgütü de karşı askeri güç olarak gelişmekte ve üçüncü dünya savaşının karşı cephesini kendiliğinden oluşturmaktadır .

Çin ve Rusya birlikteliğinde Şangay Örgütü ile batı saldırganlığına karşı Asya kıtası korunurken , İsrail saldırganlığına açık bir durumda kalan Orta Doğu’da ciddi bir otorite boşlmuğu olduğu görülmektedir . Bölgenin en küçük ülkesi olan İsrail ,ABD ve siyonist lobilerin desteği ile Orta Doğu’da cirit atarken bütkün bölge ülkeleri Irak gibi parçalanma tehdidi altında kalmaktadır . Özellikle Kürt kartını iyi kullanan İsrail, ABD saldırganlığı desteği ile Irak’ı parçaladıktan sonra ,şimdi de Türkiye’de demokrasiyi kullanarak Türk siyonist lobisi aracılığı ile ikinci Kürdistan’ı Türkiye’nin Güneydoğusunda kurmağa çalışmakta ve bunu da Türk toplumuna demokratik açılım olarak sunmaktadır . Aziz Nesin’in zamanında söylediği gibi Türk halkının çoğunluğunu aptal zanneden gözü dönmüş siyonistler ,üçyüz yıllık bir emperyal projeyi hala demokratik açılım diye dayatmağa devam etmekte , Türklerin artık uyandığını ve gerçekleri görmeğe başladığını bir türlü kabül etmek istememektedirler Eski alışkanlıkları ile her istediklerini Türkiye’ye baskı ile ya da kamuoyunu aldatarak kabül ettiren siyonistlerin ,eskisi gibi davranarak yollarına devam etme girişimlerinde artık zorlandıkları ve amaçlarına ulaşamadıkları görülmektedir . Türkiye’deki muhalefet partilerinin bu bölücü girişime karşı çıkması kadar, Türk halkı da büyük çoğunluğu ile bu gibi girişimleri benimsemediğini açıkca ortaya koymuştur . Girişimi gündeme getiren parti hızla oy kaybederken , karşı çıkan partilerin aynı hızla halk desteğini artırdığı kamuoyu araştırmalarıyla ortaya çıkmıştır . Üçüncü dünya savaşı öncesinde ülkeyşi ve devleti bölecek ya da zayıflatacak bir girişimin siyonist lobilerin baskısı ile , bu aşamadan sonra Türkiyede kabül edilmesinin mümkün olmadığı artık iyice anlaşılmıştır . Demokratik görünümle Türkiye’yi parçalayamayanların iç ve dış savaş riskini artıracak bazı girişimleri emperyal hedefleri için , zorlamaları bu aşamadan sonra sözkonusu olabilecektir . Türkiye’nin terör aracılığı ile bir iç ya da dış savaşa kendi bölgesinde sürüklenmesinin önlenmesi ülke ve dünya barışı açısından zorunlu görünmektedir .Cumhuriyetin kurucusu Atatürk’ün miras olarak bıraktığı yurtta ve dünyada barış ilkesinin kendiliğinden gerçekleşmediği ,bunu sağlamak için gerçekci önlemlerin alınması gerektiği zaman içerisinde anlaşılmıştır . Antiemperyalist bir savaş vererek bağımsız Türkiye cumhuriyetini kurmuş olan Atatürk , ikinci dünya savaşı öncesinde eserini koruyabilmek üzere komşu ülkeler ile bir bölgesel birlik girişimini Sadabat Paktı ile kurarak ,ikinci dünya savaşından hem ülkesini hem de bölgeyi kurtarmıştır . Atatürk’ün bu girişiminden ders almanın zamanı gelmiştir .

İkinci dünya savaşı öncesinde Orta Doğu ‘da oluşturulan Sadabat Paktı savaş sonrasında atıl kalınca bu kez , Bağdat Paktı gündeme gelmişy ve bölge ülkeleri arasında dayanışma düzeni oluşyturulmuştur . Soğuk savaş koşullarında Sovyetler Birliğine karşı batı destekli olarak oluşturulan Bağdat Paktı sonraki aşamada Sovyet destekli bir ihtilal ile yıkılınca , onun yerine Türkiye ve İran işbirliği ile CENTO örgütü kurulmuştur . Atatürk Sadabat Paktına Afganistan’ı danhil ederken , CENTO girişimi de Pakistan’ı üye olarak kabül etmiştir . Dünyanın merkezi sayılan Ornta Doğu’da yer alan merkezi ülkeler arasında bir dayanışma ve güvenlik örgütü olarak gündeme gelen CENTO , sonraki dönemde ABD üzerinden İsrail’in engellemeleri yüzünden beklenen etkiyi sağlayamamış ama Sovyet emperyalizmine karşı Orta Doğu’da bir dayanışma ortamı sağlamıştır . Küreselleşme dönemine geçilmesiyle geride kalan bu örgütlenmenin yerine ekononimk işbirliğini artırmak üzere ECO adını taşıyan yeni bir ittifak devreye sokulmuştur ama bu girişim de beklendiği gibi etkili olamamıştır . Şimdi gelinen aşamada gene eskisi gibi Sadabat paktı,ya da Bağdat paktı veya CENTO gibi ,yeni bir örgütlenmeye Irak savaşı sonrasında Orta Doğu’da ihtiyaç bulunmaktadır . Özellikle ABD’yi esir alan siyonizmin üçüncü dünya savaşı dayatması ve küçük İsrail’in Kürdistan üzerinden Büyük İsrail projesini gerçekleştirmek için sürdürdüğü terör, baskı ve komplolar yüzünden , Orta Doğuda ciddi bir güvenlik açığı bulunmaktadır .Bütün bölge ülkelerini hedef alan bu büyük tehditin önüne geçilmesi ve bölgesel barışın sağlanabilmesi için , yeni bir CENTO örgütünün bütün bölge ülkelerinin katılımıyla kurulması gerekmektedir. Şangay Örgütü asya kıtasını tüm saldırılara karşı korurken ,. Orta Doğu ülkelerinin korunması için de yeni bir CENTO örgütüne şiddetle ihtiyaç bulunmaktadır . ABD’nin siyonizme teslim olan emperyalist saldırganlığı yüzünden Nato ,üyesi olan Türkiye’yi ve bölge barışını korumayarak , tekelci şirketlerin çıkarları doğrultusunda Afganistan üzerinden Asya bölgesinde saldırı örgütü olarak kullanılmaktadır . Türkiye güvenliğini Nato ile sağlayamadığı noktada komşuları ile biraraya gelerek yeni bir CENTO’yu bütün emperyal devletlere karşı bölge barışı için düşünmek zorundadır . Yeni CENTO üyesi olan devletlere saldırı noktasında, komşu ülkelerin biraraya gelerek ortak savunma yapmalarını ve her alanda işbirliğini geliştirerek üye ülkelerin hızla kalkınmalarını sağlayacak bir girişim olacaktır .

Geçen hafta içinde İran’ı ziyaret eden Suriye devlet başkanına İran devletinin başında bulunan en büyük otorite olarak Ali Hamaney , Bağdat Paktı ya da Cento benzeri bir bölgesel dayanışma ve güvenlik işbirliği örgütü kurulması için öneride bulunmuş ve Suriye devlet başkanının bu doğrultuda Türkiye ile Irak’ta çalışmalar yaparak bu iki devleti ikna etmesini istemiştir . Irak’tan sonra batı saldırganlığına hedef olan İran’ın başındaki en büyük otoritenin böylesine bir bölgesel birliği istemesinin temel nedeni , komşu ülkelerin batı saldırganlığına alet olmasını önlemek içindir .İran ve Suriye bir bölgesel birlik arayışına girerken , ABD’de İran’ı ve Rusya’yı hedef alacak füze sistemini Türkiye’ye kurmak istediğini resmen açıklayarak , Türk devletine baskı yapmağa başlamıştır . Üçüncü dünya savaşına giden yolda ,Türkiye batı emperyalizminin bölge üssüne düşürülürken , komşuları ile karşı karşıya getirilmekte ve komşularına yönelecek askeri saldırılarda resmen bir askeri üs olarak kullanılmak istenmektedir .Böylesine bir saldırganlığa Türkiye’nin alet olması düşünülemez . Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Atatürk emperyalizme karşı savaşarak Türkleri bağımsız bir devlete kavuşturmuş ve bu doğrultuda hiç bir zaman komşu ülkeler ile karşı karşıya gelmemiştir . Aksine Irak ve Suriye’den gelerek Atatürk’ten yardım isteyen heyetlere , Atatürk gelecekte emperyal saldırılara karşı üç devletin biraraya gelerek bir bölgesel birlik kurabileceğini söylemiş ve daha sonra da ikinci dünya savaşı öncesinde İran ile ortaklık kurarak Sadabat Paktının oluşumunu sağlamıştır . İran ile ortaklık kuran ırak ve Suriye gibi komşularla emperyalizme karşı işbirliğini düşünen Türkiye cumhuriyetinin kurucusu eserini koruyacak dış politikanın temellerini de geçen yüzyılda atmıştır . Terör ve savaş saldırıları bölgesel sorunlar olarak tırmandırılmaktadır . O zaman bu gibi bölge ülkelerini tehdit eden bölgesel sorunlara karşı önlem almanın yolu bir bölgesel dayanışma ve güvenlik ittifakından geçmektedir . Bölgesel sorunlara ülkesel çözüm yetmez mutlaka bölgesel çözüm üretmek gerekir . Atatürk’ün Sadabat paktı ya da daha sonra kurulan CENTO ittifakı üçüncü dünya savaşına gitmekte olan saldırganlığı önleyebilecek tek çözüm olarak görünmektedir . İlk CENTO Sovyetler Birliğine karşı batı destekli olarak kurulmuştu.Şimdi ikincisi batı emperyalizmi ve siyonizme karşı bağımsız bölge ülkelerinin gönüllü katılımları ve destekleriyle oluşturulmalıdır . Türkiye üçüncü dünya savaşının cephe ülkesi olmaktan ancak böylesine bir bölgesel ittifak ile kurtulabilecektir .Nato Türkiye’yi cephe ülkesine dönüştürürken , yeni CENTO merkezi güç oluşturarak , İran ve Türkiye’nin Irak sonrasında savaş alanlarına dönüştürülmesini önleyecektir .

ANKARA KALESİ-91 "ANKARA KALESİ KOMÜNİST ENTERNASYONEL’DEN KAPİTALİST ENTERNASYONEL’E" Prof.Dr.ANIL ÇEÇEN (Ankara, 04 Şubat 2011) -Aslında sözlük anlamıyla uluslar üstü ya da uluslar arası anlamına gelen bu kavram bütün batı dillerinde evrensel ya da dünyasal yapılanmaların adı olarak kullanılmaktadır . Her türlü uluslar arası yapılanma ya da örgütlenme batı dillerinde enternasyonel kavramı ile ifade edilirken ,ülkelerin ya da devletlerin ötesinde bütün dünyaya ya da insanlığa dönük her türlü girişimin ya da hareketin adı olarak da öne çıkmıştır.

ANKARA KALESİ-91

"ANKARA KALESİ KOMÜNİST ENTERNASYONEL’DEN KAPİTALİST ENTERNASYONEL’E" 
Prof.Dr.ANIL ÇEÇEN
Ankara, 04 Şubat 2011
On dokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında başlayarak yirminci yüzyılın sonlarına kadar devam eden bir uluslararası işçi ve emekçi örgütlenmesinin adı olan olan enternasyonel kavramı , yirmi birinci yüzyıla girerken sosyalist sistemin çökertilmesi üzerine bugünlerde ilk anlamının tamamen tersi bir durumda bu kez de uluslararası sermaye örgütlenmesinin adı olarak öne çıkmaktadır .Aslında sözlük anlamıyla uluslar üstü ya da uluslar arası anlamına gelen bu kavram bütün batı dillerinde evrensel ya da dünyasal yapılanmaların adı olarak kullanılmaktadır . Her türlü uluslar arası yapılanma ya da örgütlenme batı dillerinde enternasyonel kavramı ile ifade edilirken ,ülkelerin ya da devletlerin ötesinde bütün dünyaya ya da insanlığa dönük her türlü girişimin ya da hareketin adı olarak da öne çıkmıştır . Ne var ki , bu kavram altındaki ilk örgütlenme olarak uluslar arası işçi ve emekçi birliği gündeme geldiği için ,daha çok sol,sosyalist ya da sosyal demokratların uluslararası birlikteliği enternasyonel adı altında oluşturulan ülkeler ve devletler üstü birliktelikler olmuştur . Bu nedenle , enternasyonel denilince her zaman akla ilk gelen ,işçi kuruluşlarının ya da sosyalist ve sosyal demokratların bir araya geldiği bir uluslar arası yapılanmalar olmuştur .

İlk enternasyonel 28 Eylül I864 yılında Londra’da oluşturulan uluslar arası işçi birliği olarak kurulmuştur . I848 yılında işçi sendikalarının öncülüğünde gerçekleştirilen sendikalist hareketlerden sonra , Komünist Manifesto’yu kaleme alan Karl Marx’ın öncülüğünde kurulan bu uluslararası birliğin kuruluş bildirisinde ,işçi sınıfının bütün dünyada tam bir özgürlüğe kavuşabilmesi,yardımlaşabilmesi ve ilerlemesi hedefleniyordu . Karl Marx tarafından kaleme alınan bu bildirgede çalışanların sahip olacakları özgürlüğün, işçilerin kendi eserleri olması gerektiği dile getiriliyordu . Birkaç bin üye ile yola çıkan bu uluslar arası örgütlenme zaman içerisinde kapitalizmin bir ekonomik sistem olarak geliştiği batı ülkelerinde örgütlenerek yaygınlık kazanıyordu . I870 yılında Fransa’nın başkenti olan Paris’in işçilerin ele geçmesi ve bu kentte Paris Komünü adı altında bir sosyalist düzenin oluşturulmasında Birinci Enternasyonel öncü güç olmuş ve dünya tarihinde ilk kez görülen bir işçi yönetimini Paris kentinde kurabilmiştir . Fazla uzun sürmeyen bu ilkt sosyalist düzen deneyinde uluslar arası işçi birliği olarak Enternasyonel etkili olurken , daha sonraları anarşistler olarak adlandırılan işverenlere yakın bir grup Paris Komünü’nün yıkılmasına aracı oluyordu . Londra ve La Hey konferanslarında istenen sonuçlar elde edilemeyince , Enternasyonel’in merkezi Ne York’a taşınarak ,Londra ‘da başlamış olan dünya devleti serüvenine İngiltere’nin yerini alan yeni patron ABD’de devam ediliyordu . Fransa,Belçika ve İtalya gibi Avrupa devletlerinin temsilcilerinin uluslar arası işçi birliğinin çeşitli kararlarına karşı çıkmaları üzerine I890 yılında Birinci Enternasyonel sona eriyordu .

Aradan on yıla yakın bir süre geçtikten sonra I4 Temmuz I890 tarihinde 23 ülkenin işçi örgütleri ve sosyalist partilerinin bir araya gelmesiyle oluşturulan Paris Kongresi ile İkinci Enternasyonel kuruluyordu . Bu kuruluş ilk olarak I Mayıs I890 tarihinde 8 saatlik işgünü için uluslar arası bir gösteri düzenleyerek gelecekte işçi bayramı olarak anılacak bu tarihi adımı atıyordu .İlkinden farklı olarak ulusal gruplaşmaların özerkliğini tanıyan yeni Enternasyonel partilerin ve üye örgütlerin iç işlerine karışmayı redediyordu . I900 tarihindeki Paris Kongresinden sonra Brüksel’de açılan merkez büro sürekli sekreterlik açarak uluslar arası işçi hareketlerini merkezi olarak yönlendiriyordu . Sosyalist dünyanın bütün önde gelen temsilcilerini bünyesinde bir araya getiren İkinci Enternasyonel bütün ülkelerdeki üretim araçlarının toplumsallaştırılmasını karara bağlarken ,anarşistler bu birlikten ayrıldılar .Birlik içerisinde zamanla revizyonizm öne çıkarken Marksçılık tartışma konusu oluyordu . Kapitalist sömürgeci siyaset birlik çatısı altında mahkum edilirken ,uluslar arası alanda savaşlara karşı çıkılıyor ve dünya barışının korunabilmesi doğrultusunda , yaklaşmakta olan Birinci Dünya Savaşının önlenebilmesi için çaba gösteriliyordu . Stutgart Kongresinde savaşın kesin olarak önlenmesine karar verildi ve ayrıca savaşın çıkması durumunda uluslar arası kapitalist düzenin yıkılması da karara bağlandı . Kapitalist sömürge düzenine karşı örgütlü mücadele yükselirken ,genel işçi grevleri ve halk eylemleri ile kapitalist sistemi yıkmak üzere planlı ajitasyonlar gündeme getiriliyordu . Birinci Dünya Savaşının ulus devletlerin çekişmesiyle patlaması üzerine İkinci Enternasyonel savaşa karşı mücadele içine giriyordu . Savaş yılları içinde Enternasyonel üyeleri başka yerlerde Enternasyonel çatısı dışında toplantılar düzenleyince İkinci Enternasyonel bölünme aşamasına geldi . Savaşın son yılında Rusya’da sosyalist devrimin gerçekleşmesi ve bir Sovyetler Brliği kurulması üzerine , Sovyet Komünist Partisinin öncülüğünde Komünist Enternasyonel I9I9 yılında kurulmuştur . I923 yılında ise bölünmeler üzerine İkinci Enternasyonele son verilmiştir .

I921 yılında Birinci Dünya Savaşı sonrası ve Sovyetler Birliğinin oluşması üzerine sosyalist partiler bir araya gelerek iki buçukuncu enternasyonel adı ile yeni bir örgütlenmeye gitmek istemişlerdir . Bolşeviklerin Sovyetler Birliği öncülüğünde kurdukları üçüncü Enternasyonel’e katılmayan Avrupa sosyalist partilerinin bir araya gelmesiyle gündeme giren bu oluşum daha sonraki aşamada I923 yılında toplanan Hamburg Kongresinde komünistler ile birleşmiştir . Moskova Sovyetler Birliği’nin başkenti olunca ,ikinci enternasyonele savaş açan Rus devriminin önderi Lenin’in öncülüğünde Üçüncü Enternasyonel çalışmalarına başlamıştır . Lenin sosyalist düşünceye parti görüşünü getirdiği için bu doğrultuda enternasyonelin çalışmalarını yönlendirmek istiyordu .Bu enternasyonelin önderliğinde bir çok Doğu Avrupa ve Asya ülkesinde sosyalist devrimler birbirini izleyerek gerçekleştiriliyor ve buralarda yeni komünist partiler kurularak iktidara getiriliyorlardı . Demokratik merkeziyetçilik ilkesi benimsenerek bu doğrultuda komünist propagandanın bütün dünya ülkelerine yaygınlaştırılması ve bu doğrultuda bütün sömürge ülkelerde emperyalizme karşı bağımsızlık savaşlarının desteklenmesi karara bağlanıyordu . Üçüncü Enternasyonel bir anlamda bütün sosyalist partileri bünyesinde toplayarak bir anlamda Dünya Sovyet Sosyalist Cumhuriyetleri Birliği’ni oluşturmayı hedefliyordu . Komünist Enternasyonel bir anlamda bütün dünya ülkelerinin sosyalist ya da komünist partiler aracılığı ile temsil edildiği Dünya Sosyalist Devletinin genel kurulu olarak kabül ediliyordu . Moskova hem Sovyetler Birliği’nin hem de Komünist Enternasyonel’in merkezi olarak görülüyordu . Kommmintern adını alan uluslar arası komünist örgütlenme Üçüncü Enternasyonelin çatısı altında bütün dünyayı kucaklayacak bir sosyalist dünyla devleti oluşumunun arkasında koşuyordu .

Lenin sonrasında Stalin Enternasyonel toplantılarına katılmayınca , bu uluslar arası örgütün etkisi zamanla zayıflamıştır . I921 yılında toplanan Üçüncü Enternasyonelin genel kurulunda daha fazla ekmek ve dünyşa barışı için tek bir proleterya cephesi kurulmasına karar vermiştir . Sosyal demokrat phartilmer ile sosyalistlerin ilişkileri ve ortak hareketleri , Enternasyonel’in daha sonraki toplantılarında ele alındı ve küresel kapitalist sisteme karşı daha sıkı bir işbirliği için arayış sürdürülmüştür . Emperyalizme karşı tek cephe politikasında bütün sosyalist ülkeler bir araya getirilerek daha güçlü bir yapılanma gerçekleştirilmeğe çalışılmıştır . Komünistlerin temel görevi olarak Sovyetler Birliğini dünyanın her köşesinde savunmak olarak ilan edildi . Kapitalist sistemin phatronu konumundaki işveren sınıfına karşı işçi sınıfının evrensel varlığı ve dayanışması esas kabül edildi . İkinci dünya savaşı öncesinde Avrupa kıtasında faşist rejimlerin ilerlemesine karşılık , Fransa’nın öncülüğünde bir halk cephesi oluşturulması enternasyonel çatısı altında karara bağlanarak harekete geçilmiştir ama faşist rejimlerin dünyayı ikinci bir cihan savaşına sürüklemelerinin önüne geçilememiştir . Hitlerin Sovyetler Birliğine saldırması üzerine durum yeniden değerlendirilmiş ve bütün sosyalist ülkeler faşizme karşı savaşa çağırılmıştır .Sovyetler Birliğinden kovulan Troçki Üçüncü Enternasyonel’e kendi görüşlerini benimsetemeyince , Dördüncü Enternasyonel’i kurmuş ama fzla üye bulamayınca bu örgütlenme sınırlı kalmıştır . I968 öğrenci olayları Dördüncü Enternasyonel’e Fransa’nın öncülüğünde bir canlılık kazandırmış ve dünyanın çeşitli ülkelerinde katılım artınca yeniden küresel dengelerde sosyalist siyasetlerin öne çıkması için girişimlerde bulunulmuştur . İkinci Dünya Savaşı sonrasında I951 yılında Almanya’nın Frankfurt kentinde ABD’nin öncülüğü ile Sosyalist Enternasyonel adı altında yeni bir örgütlenmeye gidilmiş ,soğuk savaş yıllarında Sovyetler Birliğinin denetimi altındaki Komünist Enternasyonel’e karşılık ABD’nin güdümündeki Sosyalist Enternasyonel ile denge sağlanmağa çalışılmıştır . İngiliz İşçi Partisi ile Alman Sosyal Demokrat partilerinin etkin çalışmalar ile Sosyalist Enternasyonel yönetimini ele geçirmeleri üzerine ABD’nin yönlendirici etkisi zayıflamış ,Avrupa sosyal demokrasisinin öncülüğünde Sosyalist Enternasyonel Sovyet Emperyalizmine karşı çıkarlarken , üçüncü dünya ülkelerinin temsilcisi olan sosyalist ülkeler ise gerçek tehdit olarak Amerikan emparyalizmini görüyorlardı .Zengin Avrupa ülkeleri Sovyet komünizmi ile uğraşırken ,yoksul dünya ülkeleri de kendilerini yutmağa hazırlanan Amerikan emperyalizmine karşı küresel bir işbirliğinin arayışı içine giriyorlardı .

Enternasyonel adı altında gerçekleştirilen uluslar arası örgütlenmeler sayesinde uluslar arası alanda enternasyonalizm evrensel bir kavram olarak öne geçiyor ve dünya siyasetinde etkin oluyordu . Ulusların ve ülkelerin ulusal çıkarlarının ötesinde genel anlamda bütün dünyanın çıkarlarının dikkate alındığı ya da bu doğrultuda adımların atıldığı siyasal hareketlere enternasyonalist adı verilmektedir . Batı Avrupa ülkelerinin bütün dünyayı sömürge imparatorluklarına çevirmesinden sonra ondokuzuncu yüzyılın ikinci yarısında gündeme gelen enternasyonalist örgütlenmeler ,yirminci yüzyılda devam ettiği gibi , günümüzdeki küreselleşme aşamasında daha güçlenerek ve etkisini artırarak sürüp gitmekte ve bütün dünyanın kaderi üzerinde son derece etkili olmaktadır . Dünyayı birbütün olarak kabül eden , ulus devletleri ve ulusları geride bırakarak bütün dünyaya seslenen ve bu doğrultuda merkezi bir küresel imparatorluk peşinde koşan enternasyonel örgütlenmeler açıktan ilk olarak işçilerin ve emekçilerin bir araya gelmeleriyle görülmüş ama böylesine bir sınıfsal yapılanmaya karşı da patronlar ve işverenler ayrı bir sınıf olarak kendi çıkarları doğrultusunda gizli enternasyonalist örgütlenmeler içerisinde olmuşlardır . Enternasyonalizm açıktan işçi sınıfının öncülüğünde birinci,ikinci,üçüncü ve dördüncü enternasyonel örgütlenmeleri çatısı altında gelişirken ,emekçi sınıfın karşısındaki sınıf olan işverenler ve patronlar da gizlice kendi enternasyonel örgütlenmelerini gündeme getiriyorlar ve kamu oyundan gizli bir biçimde kendi çıkar düzenlerini bütün dünya ülkelerine dayatma doğrultusunda gerekirse yer altı örgütlenmelerine de giderek bütün dünyada ekonomik ve siyasal yapılanmalara yöneliyorlardı . Proleterya enternasyonalizminin açıkca gelişmesine karşılık patronların enternasyonalizmi daha saklı ve dolaylı yollardan geçerek küresel hegemonya projelerinin gerçekleştirilmesine yöneliyordu. İşçiler gibi işverenler de ulus gerçeğinin dışına çıkarak ,ulusları dışlayarak ve halk kitlelerini küresel düzeyde yanlarına alarak küresel bir egemenlik gerçekleştirmeğe çalışıyorlardı . Dünyayı halklara ya da ulusların egemenliğine bırakmak istemeyen işverenler , kendi aralarında oluşturdukları patron klüpleri aracılığı ile dünyanın yönetimine talip oluyorlar ve görünmeyen hükümet olarak yeryüzünün kaderini belirliyorlardı .

Yirminci yüzyılda yaşanan bir çok olay aradan yıllar geçtikce birbirine bağlantılı bir biçimde ele alındığında aslında hiçbir olayın kendiliğinden ortaya çıkmadığı ve hepsinin arkasında başka nedenlerin bulunduğu ,bir çok olayın belirli bir nedensellik bağlantısı içinde sebep sonuç ilişkilerinin dünya gündemine yansımasıyla gerçekleştiği zaman içerisinde ortaya çıkmaktadır . Olayları yaşayanların ya da kahramanlarının anı kitapları ,ya da olaylar ile ilgili devletlerin elindeki belgeleri açıklayan yayınları ile geçmişe dönük olarak yapılan siyaset bilimi çalışmalarının ortaya koydukları bilimsel bir akıl süzgecinden geçirildiğinde ,aslında dünyayı etkileyen olayların büyük çoğunluğunun arkasında çıkar çevrelerinin ve sermayeci sınıfların oluşturduğu gizli örgütlenmelerin ve bunların bir araya gelerek oluşturdukları gizli dünya devleti yapılanmalarının son derece etkin oldukları görülmektedir . Nüfusun hızla artması ,zaman içerisinde bir çok yeni devletin ortaya çıkması ,devletler arası çekişmelerin giderek uluslar arası alanda küresel arayışları gündeme getirmesinden yararlanan batı kapitalizmi ve patronların bütün dünyayı yönlendirmeye kalkışan bir yapılanmayı gizli ve dolaylı yollardan sürekli gündemde tuttuğu anlaşılmaktadır . Devletler arası çekişmeler kadar sermaye kesimlerindeiki çekişmeler de beraberinde çeşitli senaryoları gündeme getirmekte ve patron klüplerinde sürekli olarak bir gizli dünya devleti yapılanması arayışı içerisinde giderek kapitalist sistemin enternasyoneli ortaya çıkartılmaktadır . Özellikle yüz milyondan fazla insanın kaybına neden olan , birinci ve ikinci dünya savaşı gibi büyük cihan savaşlarının arkasında devletleri aşan küresel komploların bulunması ve insanlığın savaşlar üzerinden yeni bir siyasal yapılanmaya doğru yönlendirilmesinde , görünmeyen gizli eller ve merkezlerin bulunduğunun anlaşılması derin bir dünya devletinin kapitalist enternasyonel olarak varlığını öne çıkarmaktadır . Bu açıdan ,gizli ya da derin sıfatlarıyla adlandırılan büyük patronların ekonomik dünya egemenliği yapılanmasını kapitalist enternasyonel olarak adlandırmak gerektiği ,her geçen gün yaşanan gelişmeler ile açıkca kanıtlanmaktadır .

Kapitalist enternasyonel olarak insanlığın karşısına çıkan bugünkü patronlar hegemonyası artık küresel sermaye olarak yer kürenin her noktasında ortaya çıkmakta ve bütün ülkelerin iç politikaları ile beraber her türlü küresel olay ya da gelişmede ciddi bir yönlendirici olarak devreye girmektedir . Son yıllarda bu alanda bir çok yayın yapılmasına ve bilimsel araştırma yayınlanmasına rağmen hala gerçek yapılanması ve yüzü dünya kamuoyundan gizlenen kapitalist enternasyonelin anlaşılabilmesi için Milattan sonraki ikibin yıllık dönemdeki gizli ve saklı örgütlenmelerin bütün yönleriyle ele alınarak incelenmesi gerekmektedir . Roma İmparatorluğu döneminden başlayarak birbirini izleyen dinlerin ortaya çıkmaları ,imparatorluğun dağılmasından sonra orta çağdaki dinsel yapılanmalar ,daha sonraki aşamada ekonomik ve bilimsel gelişmeler sonucunda gerçekleşen aydınlanma devrimi ,Rönesans ve Reform hareketleri dünyayı yeni bir yapılanmaya doğru sürüklerken , Fransız devrimi önemli bir dönemeç noktası olmuş ve daha sonraki gelişmeler de Sovyet devrimini ortaya çıkarınca , yirminci yüzyılın iki kutuplu dünyası gerçekleşmiştir . Bu iki devrimin perde arkası incelendiğinde dünyayı kapitalist enternasyonele götüren patron klüplerinin ciddi etkileri olduğu görülmektedir . Dünyayı altüst eden devrimci yapılanmalarda sermaye sahiplerinin bu kaar etkili olması , daha sonraki aşamalarda patron klüplerini aşan düzeyde yer altı ve yerüstü çıkar çevrelerinin örgütlenmelerini gündeme getirmiştir . Alman ve İtalyan birliğinin sağlanması üzerine Batı Avrupa ve Atlantik merkezli yapılanmanın rakibi oluşmuş , bunun üzerine de Atlantik güçleri derin dünya devleti denilen yuvarlak masa yapılanmasını Almanya’nın önüne koymuşlardır . Almanya ile beraber Rusya’yı da hedef alan bu yeni durumda iki dünya savaşı yaşanmış ,şimdi bu sürecin devamı olarak dünya devleti aracılığı ile ulus devletler arasında bir üçüncü dünya savaşı çıkartılarak küresel düzen savaş üzerinden değiştirilmeğe çalışılmaktadır . Bu açıdan ,günümüzde yaşanan bütün gelişmelerin geçmişin devamı olduğu ve hedeflenen bir dünya devletini kapitalist sistem içinde oluşturabilmek doğrultusunda olayların birbiri ardı sıra çıkartıldığı anlaşılmaktadır . Yıllardır yaşananlar , bu gibi gelişmeleri dile getirmenin komploculuk olmadığını ama derin dünya devletinin kapitalist bir enternasyonel oluşturabilmek doğrultusunda her türlü komployu dünyanın her ülkesinde plan ve projelere uygun olarak işbirlikçi kadrolar aracılığı ile gerçekleştirdiğini göstermektedir .

Bugünkü dünya düzenini ortaya çıkaran sürecin Roma İmparatorluğunun Orta Doğuyu işgal etmesi ve ikinci İsrail devletini yıkmasıyla başladığını tarih kitaplarının ve konu ile ilgili bilimsel araştırmalar ile yayınlanan belgelerin belirginleştirdiği anlaşılmaktadır .Günümüzdeki üçüncü İsrail devletinin kuruluşuna kadar birbirini izleyen gelişmelerde din savaşları ile beraber etnik ve ulusal yapılanmalar arasındaki çekişmelerin de önemli ölçülerde rol oynadığı , dini ve etnik yapılanmalar doğrultusundaki merkezler ile beraber bunların ötesine çıkan küresel yapılanmalar da rekabet içinde çekişerek kapitalist düzenin evrensel bir hegemonyaya dönüşmesinde etkili olmuşlardır . Romalıların Orta Doğuyu işgal etmesinden sonra dağıtılan İsrail üzerinden oluşturulan Tapınak Şövalyeleri örgütü bugünün gizli dünya devletine giden yer altı örgütlenmesinin başlangıcı olmuştur . Tapınak Şövalyelerinin dağıtılmasından sonra gündeme gelen Siyon Birliği örgütü ,gene dünya ekonomisi üzerinden küresel hegemonya arayan bir doğrultuda çalışmalarını sürdürmüştür . Daha sonraları toparlanan Tapınak Şövalyeleri örgütünün gene kutsal topraklara dönerek ,dünyanın merkezinde bir Siyonist emperyal düzen kurma doğrultusunda çalışmalarını sürdürdüğü görülmektedir . Avrupa ülkeleri üzerinden oluşturulan dünya sömürge imparatorlukları doğrultusunda küresel bir ekonomik düzene geçilirken , bir yandan illegal düzeyde Almanya üzerinden İlluminati örgütünün kurularak devreye girdiği ,öbür yanda ise Atlantik güçleri tarafından oluşturulan küresel ekonomik yapılanmayı bir dünya devletine dönüştürmeyi amaçlayan Yuvarlak Masa oluşumunun legal düzeyde öne çıktığı anlaşılmaktadır . Fransa ve İsviçre kaynaklı çalışmalar yürüten Siyon kardeşleri ve Tapınak Şövalyeleri gibi örgütlerde Yahudilerin etkili olmaları nedeniyle , hırıstıyan kesimlerin de Vatikan üzerinden derin Vatikan olarak Opus Dei ya da Gül ve Haç örgütlenmesine giriştiği ve batı uygarlık alanında ciddi bir hırıstıyan ve Yahudi çekişmesinin öne çıktığı her iki kesimin de ,birbirine karşı Müslümanları kullandığı ilgili kaynaklar incelenince ortaya çıkmaktadır . İngiliz devletinin bu durumda kendi derin yapılanmasını oluşturarak Vatikan-Siyonizm çekişmesi karşısında Britanya İmparatorluğunu ayakta tutmağa çalıştığı ve Birinci Dünya Savaşı sonrasında kendi yerini Amerika Birleşik Devletlerine bıraktığı anlaşılmaktadır . Yuvarlak masa örgütlenmesi ise bir İngiliz ve Yahudi ittifakı olarak ABD’nin Cihicago kentinde kurulduğu ve daha sonraki aşamada da dünya savaşları üzerinden bir kapitalist enternasyonel düzeni oluşturmağa çalıştığı artık açıkca belli olmuştur .

Avrupa ve Asya ülkelerine karşı Atlantik hegemonyasını küresel düzeyde gerçekleştirebilmek için gündeme gelen Yuvarlak Masa yapılanması daha sonraki dönemlerde ,ABD içerisinde farklı bir yapılanmaya gitmiş , Amerikan devletini merkez bankası konumundaki Federal Rezerv üzerinden yöneterek ABD’nin bütün askeri ve ekonomik varlığını küresel hegemonya doğrultusunda kullanmıştır . Amerikan devleti içerisinde oluşturulan CFR-Dış İlişkiler Konseyi üzerinden ABD’nin bütün gücünü küresel sermaye düzeninin çıkarları doğrultusunda yönlendirmiş ,Amerikan istihbaratı ile beraber ordusu bu doğrultuda bütün dünyada seferber edilmiştir . Dış İlişkiler Konsyi üzerinden Amerikan devletini ele geçiren küresel patronlar , Kurukafa ve Kemik ya da Bohemya Klübü gibi gizli yer altı örgütü üyelerini Amerikan devletine cumhurbaşkanı olarak seçtirebilmiş ,demokrasi görünümlü bir totalitarizmi giderek küresel faşizm olarak Amerikan devleti üzerinden bütün dünyaya dönük olarak örgütlemiştir .Ekonomik operasyonların merkezi olarak hareket eden Dış İlişkiler Konseyi ,aynı zamanda dünya ekonomisinin gerektirdiği siyasal atılımları Amerikan , İngiliz ve İsrail istihbarat örgütleri üzerinden düzenli bir biçimde devreye sokarak küresel düzenin dönüşümünü kapitalist enternasyonelin çıkarları doğrultusunda gerçekleştirmiştir . Siyonistlerin egemen olduğu derin dünya devletinin kararları dışına çıkan John Kennedy gibi ABD başkanları kendi devletlerinin örgütlerine öldürtülmüş ,böylece kapqitalist enternasyonelin direktifleri mutlak anlamda dünyanın en güçlü devleti üzerinden her yerde geçerli kılınmağa çalışılmıştır . Avrupa’da Rothchilds Amerika’da ise Rockafeller ,Morgan, Carnegie ya da Oppenheimer gibi ailelerinin başını çektiği bir grup derin aile yapılanması küresel sermayenin patronluğunu yaparken , Dış İlişkiler Konseyinin yanına bir yürütme organı olarak üçlü komisyon anlamında Trilateral Komisyon yapılanması da eklenmiştir . Soğuk savaşın son döneminde örgütlenen bu yapılanma da ABD,Avrupa Birliği ve Japonya üç kıtayı temsil eden bir doğrultuda bir araya getirilmiş ve ABD’de alınan kapitalist enternasyonel kararlarınınüçkıta üzerinden bütün dünyada geçerli kılınması hedeflenmiştir . İMF,Dünya Bankası ve Dünya Ticaret Örgütü üzerinden bütün dünya ülkelerine yönelik doğrultuda geliştirilen ekonomik politikalarda üçlü komisyon Amerika,Avrupa ve Asya kıtalarını bir araya getirerek küresel sermaye emperyalizminin bütün dünyaya dayatılmasında örgütleyici bir rol oynamaktadır . Üçlü komisyon bir anlamda üç kıta üzerinden bütün dünya devletlerinin kapitalist enternasyonel tarafından kıskaca alınmasına yardımcı olmaktadır .

Atlantik ülkeleri olan ABD ve İngilterenin öncülüğünde oluşturulan kapitalist enternasyonelin Avrupa ayağında bir danışma kurulu olarak Bilderberg örgütlenmesi ikinci dünya savaşı sonrasında Hollanda’da gerçekleştirilmişir . Amsterdam’daki büyük otellerden birisi olan Bilderberg Palace’da I954 yılında yapılan toplantıya Avrupa ülkelerinin kralları ve asilzadelerinin katılımı ile hem bir evrensel danışma organı hem de seçkinler meclisi olarak Bilderberg yapılanması , kapitalist enternasyonel doğrultusunda kurulmuştur . Gizliliğin esas olduğu Bilderberg toplantılarına her yıl düzenli olarak Avrupa’nın kralları ve asilzadeleri katılırken aynı zamanda batı sistemi içerisinde yer alan ülkelerin seçilen siyasetçileri ,bilim adamları ve basın mensupları ya da Mason klüplerinin önde gelen üyeleri katılmaktadırlar . Gizliliğin esas olduğu bu toplantılarda kağıt ve kalem kullanmak yasak olup ,içeride konuşulan konulara ambargo konulması esastır . Zenginler klübünün üyesi olan patronlar yanlarına asilzadeleri alarak ,batı sistemine bağı bulunan ülkelerin siyasetçilerine ve devlet adamlarına kapitalist enternasyonelin talimatlarını yöneltmekteler ve kendi çıkarlarının esas alındığı bu talimatlarda dünya halklarının çıkarlarına aykırı düşen bir çok konu konuşularak karara bağlanmakta ve herhangi bir biçimde bu durumu belgeleyecek yazılı bir metin geriye bırakılmamaktadır . Atlantik insiyatifni Avrupa’ya kabül ettirmek Avrupa desteği ile bunu bir küresel düzene dönüştürme işlevi, Bilderberg toplantılarının ana amacıdır . Tek dünya devletine kapitalist enternasyonel çatısı altında gidebilmek için halkların ve devletlerin merkezi denetimi ve yönlendirilmesi , tek bir uluslarası hukuk sistemi ,tek bir küresel kimlik olarak dünya vatandaşlığı oluşturulması ,dünya ülkelerini sürekli baskı altında tutmak üzere sürekli dengesizlik ve kriz politikalarının izlenmesi ,Nato’nun küresel kapitalizmin jandarması olarak kullanılması ,Birleşmiş Milletlerin küresel sermayenin çıkarları ve kapitalist enternasyonelin istekleri doğrultusunda kullanılması ,dünya devletlerinin egemenliklerinin küresel kapitalizmin çıkarları doğrultusunda sınırlanması ,küresel ekonominin ulus devletlere dayatılması ,Bilderberg toplantılarının ana görüşme maddeleri olarak her yıl ele alınmakta ama bu doğrultudaki konuşmalar ile alınan kararlar dünya halklarından gizlenmektedir .

Her yıl düzenli olarak I Şubat tarihinde İsviçre’nin Davos kentinde toplanan Dünya Ekonomik Forumu da ,kapitalistü enternasyonel örgütlenmesinin bir parçasıdır .Bu toplantılara , Forum sekreteryası tarafından batılı ülkeler ile batı ile yakın ilişki içinde bulunan devletlerin siyasetçileri ile iş adamları davet edilmekte ve burada üç günlük bir sürede dünya ekonomisi ile ilgili her konu tartışılmaktadır . Dünya Ekonomik Forumu bir anlamda kapitalist enternasyonelin patronları ve komserlerinin dünya devletlerinin ve ekonomilerinin temsilcileri ile karşı karşıya geldiği bir arenadır . Büyük patronlar klübünün aldığı kararlar , Dünya Bankası ve İMF raporları ile de desteklenerek bir küresel ekonomik politikaya dönüştürülürken , bu forum aracılığı ile dünya devletlerinin yöneticilerine ve önde gelen iş adamlarına talimatlar dağ havası içerisinde aktarılmakta , kar üstünde sıcak şarap geceleri ile dünya ülkelerinden gelen davetlilerin başları döndürülerek büyük patronların çıkarları küresel ekonomik politikalar görünümünde bütün katılımcılara benimsetilmeğe çalışılmaktadır . Evdeki hesapların çarşıya uymaması tehlikesi dikkate alınarak , Dünya Ekonomik Forum toplantılarında tepkiler ölçülmekte , düşünceler alınarak zorunlu ve gerekli değişikliklere gidilebilmektedir . İş adamları Davos tepelerinde kayak yaparlarken , kapitalist enternasyonelin komiserleri de alınan kararlar doğrultusunda katılımcılara dönük empoze programlarının sürdürmektedirler . Dünya Ekonomik Forumu tam anlamıyla ,kapitalist sistemin kendini zorla bütün ülkelerine kabül ettirme arenasıdır . I97I yılından bu yana yapılan Davos toplantıları bir anlamda zenginlerin çıkarlarını yoksullara benimsetme forumu olarak düzenlenmektedir . Küreselleşme sürecinde Davos toplantılarının önemi giderek artmakta ve kapitalist enternasyonelin çıkarları dünya ekonomisi olarak katılımcı ülkelere benimsetilmeğe çalışılmaktadır .

Bu yıl toplanan Davos forumunun ana konusu olarak “yeni gerçekler karşısında ortak normlar “ başlığı seçilmiştir . Batının emperyal merkezlerinde belirlenen politikalar gerçekci olmayınca bazen ters tepmekte ve bu nedenle gerçekler görülememektedir . Bir türlü tek merkezli küresel dünya düzeni Asya ve Afrika ülkelerine kabül ettiremeyen batı hegemonyası ,çok kutuplu dünya düzeni ile karşı karşıya kalınca bu durumu görmezden gelememiş ve yeni gerçekler başlığı altında çok kutuplu dünya düzenini Davos’ta ele almak zorunda kalmıştır . Ekonomik ve siyasal gücün batıdan doğuya ,kuzeyden güneye doğru kayması karşısında köşeye sıkışan batı bloku yeni gerçekler doğrultusunda bu güç kaymasını ele almak zorunda kalmış ve bu doğrultuda kendi çıkarlarını ortak normlar görünümünde dünya devletlerine kabül ettirmeğe çalışmıştır . Bir türlü emperyal geleneğinden vazgeçemeyen batı blokunun hala kendi çıkarlarını tek gerçekmiş gibi dayatmağa çalışması komik kalmış ,çok kutuplu dünyada doğu ve güney ülkelerinin öne çıkması artık inkar edilemiyecek düzeyde belli olmuştur . Eski dengelerin bütünüyle ortadan kalktığı bir aşamada yeni gerçekleri batı kavramakta geciktiği için , artık kendi çıkarlarını ortak normlar olarak dünya ülkelerine benimsetebilmesinin mümkün olamıyacağı anlaşılmaktadır . Bütün dünya ülkelerine üretimi yasaklatan batı hegemonyası kendi üretimi ile dünya ekonomisinin isteklerini ve ihtiyaçlarını karşılayamaz bir duruma düşmüştür .Bu nedenle ,kapitalist enternasyonel tıpkı komünist enternasyonel gibi sarsılmağa ve gerilemeğe başlamıştır .Gerçekleri önceden göremeyen batı kapitalizminin bir küresel enternasyonel düzenini artık sürdürebilmesi son derece zordur . Bu durumda yeni dünya düzeni girişimleri de açıkca iflas etmiştir .

Tek bir dünya devletinin zaman içerisinde oluşması ve tüm dünya halklarının böylesine kapsayıcı bir çatı altında kardeşçe yaşaması eskiden beri ileri sürülen önemli bir idealdir . Ne var ki , bu doğrultuda eşitlik ve kardeşlik doğrultusunda bir küresel dünya devleti arayan sosyalist enternasyonel , küresel patronların komploları ve entrikaları sonucunda önlenerek çökertilmiştir . Komünist enternasyonel çökerken ,kapitalist enternasyonel öne çıkarılmak istenmiş ama patronların aşırı kazanç hırsları yüzünden yapılan yanlışlar nedeniyle bu girişim de çökme noktasına gelmiştir . Sosyalist enternasyonel in geçen yüzyılda çöktüğü gibi ,kapitalist enternasyonel de bu yüzyılın başlarında açıkca çökmektedir . Amerikan devletinin gücü ya da Siyonist lobilerin entirakaları da kapitalist enternasyoneli kurtarmağa yetmemektedir . Sosyalist enternasyoneli çökerten kapitalist enternasyonelin de çöküşe geçmesi ,yeniden eşitlik ,hakkaniyet ve kardeşlik esasları doğrultusunda bir yeni enternasyoneli halkçı ve toplumçu düzeyde gündeme getirecektir . Doğu uluslarının uyanışı ile güney ülkelerinin var olma mücadeleleri , böylesine insancıl bir enternasyonel düzenin kurulabilmesine katkı sağlayacaktır. Dünya devletleri parçalanmadan ,dünya halkları iç savaşlara ve etnik çatışmalara sürüklenmeden tek dünya devleti , kapitalist düzeni geride bırakarak hümanist bir enternasyonel çatısı altında gerçekleşebilecektir ., Kapitalist enternasyonelin patronları bu gerçeği de görmek zorundadırlar .

ANKARA KALESİ-29 "ÇOK KUTUPLU DÜNYA" Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN (Ankara: 03 Temmuz 2009) -Dünya artık geçen haftadan bu yana çok kutuplu bir yapıya sahip oldu . Türkiye iç gerginlikler ve meseleler ile uğraşırken , sessizce dünyanın yeni kutup merkezi olarak öne çıkan dört büyük ülkesi Rusya’nın Ural dağlarının kıyısında bulunan Yekaterinburg isimli kentte bir araya gelerek bir kaç zirve toplantısını birarada gerçekleştirdiler .

ANKARA KALESİ-29
ÇOK KUTUPLU DÜNYA
Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN
Ankara: 03 Temmuz 2009
Dünya artık geçen haftadan bu yana çok kutuplu bir yapıya sahip oldu . Türkiye iç gerginlikler ve meseleler ile uğraşırken , sessizce dünyanın yeni kutup merkezi olarak öne çıkan dört büyük ülkesi Rusya’nın Ural dağlarının kıyısında bulunan Yekaterinburg isimli kentte bir araya gelerek bir kaç zirve toplantısını birarada gerçekleştirdiler . Osmanlı paşası Baltacı Mehmet’e oyun oynayan Rus çariçesi Katerinanın kenti olan bu yerleşim merkezinde ,bu kez dünyanın yeni büyük devletleri eski süper güç ABD’ye karşı bir çok kutupluluk oyunu oynamak üzere biraraya geldiler . Bütün dünya basını ,yirmibirinci yüzyılda dünyanın alacağı yeni biçimle ilgili en önemli toplantılardan birisi olan Yekaterinburg zirvesine en başta yer verirken , içeride gerginlik yaratmaya kilitlenen Türk basını ve medyası bu çok önemli olayı görmezden geldiler . Türk halkının geçmişten gelen koşullanmalar ile batı blokunun çıkarları doğrultusunda yönlendirilmesine alet olan Türkiye’deki medya ve basın ,küresel sermayeye teslim oldukları için , yeryüzünde meydana gelen ve ülkemizi yaşamsal düzeyde etkileyen hiç bir önemli olayı ,ya da toplantıyı Türk kamuoyuna yansıtmama konusunda kararlılık göstermektedirler . Bu nedenle , Yekaterinburg zirvesi üzerinde Türkiye’nin ulusal çıkarları açısından biraz durmak gerekmektedir . İstanbul’un yeniden mütareke kenti konumuna geldiği bu aşamada , Kuvayı Milliye’nin başkenti olan Ankara’da dünyanın tek kutupluluktan çok kutupluluğa dönüşmesi olgusu üzerinde durmak gerekmektedir .

Bugün Türkiye’yi yönetmekte olan kuşaklar , yirminci yüzyılın soğuk savaş ortamında iki kutuplu dünyada doğmuşlar ve yaşamışlardır . Bu nedenle , normal bir Türk insanı sanki dünya sürekli olarak , ikinci dünya savaşının galipleri olan Amerika ve Rusya ikilisi tarafından yönetiliyormuş gibi bir bakış açısına sahip bulunmaktadır . Stalin’in Türkiye’den toprak istemesi üzerine batı bloku içine giren Türkiye’de hala bu nedenle patron olarak ABD görülmekte ve Rusya’da geçmişin koşullanmaları nedeniyle düşman olarak kabül edilmektedir . Osmanlı İmparatorluğunun çöküşüne neden olan büyük savaşlar nedeniyle Türk halkında ciddi bir Moskof korkusu bulunmakta ve Amerikan emperyalizmi de bu durumu kendi çıkarları doğrultusunda kullanarak , Türkiye’yi merkezi coğrafyada ana üssü konumuna getirmektedir .Bu koşullarda Amerika,Avrupa ve İsrail gibi batılı merkezlere yanaşan Türkiye zaman içerisinde farketmeden bir batı sömürgesi ülke konumuna sürüklenmiş ve batılı merkezler Türkiye’nin bu zaafından yararlanarak, eski emperyalist politikalarını Türkiye üzerinden merkez coğrafyaya ve Avrasya kıtasına yönlendirmişlerdir . Bu nedenle , Atatürk döneminde başlatılmış olan tam bağımsız dış politika sürdürülememiş , batı ülkelerinde yetiştirilen mandacı zihniyetteki politikacılarla Türkiye batının bir uydusu olarak y.önetilmeğe başlanmıştır . Sovylet korkusu pompalandıkça , Türkiye ABD ve batının kucağına daha fazla oturtulmuş ve resmen dışarıdan yönetilmeğe başlanmıştır . Bundan sonra Türkiye batı denilince ABD’ye teslim olmuş ve Amerikan emperyalizminin kuklaları siyaset sahnesinde öne çıkarılınca Türkiye soğuk savaş döneminde batı sömürgesi yapılmıştır .

Nato’ya üye olmakla Türkiye iki kutuplu dünyada batı kutbunun ülkesi durumuna gelmiş ve Sovyet blokuna karşı sürekli olarak ABD öncülüğünde batı blokunun ülkesi olarak yönetilmiştir . Bu nedenle , siyaset ya da kutup denilince akla Türkiye’de sadece ABD gelmekte , başta Rusya olmak üzere diğer kutuplaşma girişimlerine karşı mesafeli davranılmaktadır . Hele Rusya’nın oluşturacağı4 kutup girişimleri ise Türkiye açısından çok ciddi tehdit olarak algılanmaktadır . Bu koşullarda Türkiye’de sürekli olarak komünistlerin yani oyun bozanların Rusya’ya gitmeleri dile getirilirken , küreselleşme aşamasına gelindiğinde komünizmin çöktüğü ama komünistlerin gidemediği Rusya’ya kapitalistlerin gitmek zorunda kaldıkları görülmüştür . Böylece dünyadaki değişimi Türk toplumu anlayabilmiş , yıllarca düşman görülen Rusya’ya Türk işadamlarının giderek yatırım yapmalarından sonra küreselleşme olgusu daha iyi anlaşılabilmiştir . ABD ve onun güdümündeki batı bloku Rusya’nın öncülüğündeki Sovyet blokunu çökerttikten sonra , Sovyetler Birliği ve Yugoslavya gibi federasyonları paramparça etmiş ve iki federal yapının dağılmasından sonra ortaya yirmi iki yeni bağımsız devlet çıkmıştır . Türkiye bu dağılan devletlerin arasında kalınca önce ciddi bir şaşkınlık geçirmiş sonra da , ABD’nin gücü doğrultusunda bu kez tek kutuplu dünyaya doğru yönlendirilmeğe başlanmıştır .İki kutuplu dünya düzeninde Türkiye batı bloku içerisinde yer almasına rağmen zaman zaman diğer kutbun varlığından yararlanarak siyaset sahnesinde kendi çıkarları açısından dengeler oluşturmağa çalışmış ve böylece kurtuluş savaşından gelen bağımsız siyasal yapısını korumağa çaba göstermiştir . Atatürk’ün batı emperyalizmine karşı Sovyet bloku ile denge oluşturma siyaseti, zaman zaman Türk politikasında gündeme gelmiş ve böylece Türkiye yirmibirinci yüzyıla bir bağımsız devlet olarak girebilme şansını elde edebilmiştir . Bu nedenle , dünyanın merkezinde bir orta boy devlet olarak Türkiye Cumhuriyetinin iki kutuplu dünya yapılanmasının denge siyasetlerinden bağımsızlığını koruyabilmek açısından yararlandığı söylenebilir .

Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonra Rusya gücünü yitirince Türkiye iki kutup arasında denge politikasını uygulama şansını yitirmiş ve küresel sermayenin öncülüğünde batı emperyalizmi Türk ülkesini tam bir batı sömürgesi düzeyine düşürme şansını elde etmişlerdir . ABD’nin kendisini dünyanın tek hegemon gücü olarak ilan ettiği bu aşamada ,Türkiye’de diğer dünya ülkeleri gibi Amerikan emperyalizminin saldırganlığına uğramış ve tek kutuplu dünyanın çıkmazları içerisinde bocalamağa başlamıştır . Kendisini dengeleyecek başka bir gücün kalmadığı bir aşamada ABD giderek saldırganlaşmış , kendi sözünü dinlemeyen ülkeleri haydut ilyan edecek kadar kendisi gerçek anlamda haydutlaşmıştır . Her türlü saldırganlığı küresel sermayenin çıkarları doğrultusunda bütün dünya ülkelerine yönlendiren ABD , uzun süre küresel bir imparatorluk kurabilmek amacıyla ciddi baskı ,tehdit ve saldırı örnekleri sergilemiş ama bu girişimlerinin tamamında başarısız kalmıştır . Milattan tam yirmi yüzyıl sonra insanlık zorba bir devletin baskısı altına girmemiştir . Yirmi yıl süre ile bütün dünyanın başına bir ağ olarak geçirilmek istenen küresel politikalar zaman içerisinde iflas etmiş ve nelerin olamıyacağı artık görülmeğe başlanmıştır . Yirmibirinci yüzyılda yedi milyar insanın ikiyüz den fazla devletin çatısı altında yaşadığı bir aşamada artık ortaçağdaki gibi bir küresel imparatorluğun kurulamıyacağı kesin olarak anlaşılmıştır . Bu nedenle , iki kutuplu düzenin yıkılmasından sonra kurulmak istenen tek kutuplu dünya projeleri de yürümemiş ve giderek tamamen tersi bir durum ortaya çıkmağa başlamıştır .

Yirmi yıllık bir baskı ve saldırı döneminden sonra , ABD küresel bir düzeni Atlantik emperyalizmi ve İsrail siyonizminin çıkarları doğrultusunda kuramayınca bütün dünyada haklı olarak tepkiler gündeme gelmiş ve dünya devletleri ile halkları bu saldırganlığa karşı kendilerini korumağa başlamışlardır . Önce Ekonomik Forum ve Bilderberg toplantılarına karşı dünya halkları ayağa kalkmışlar ve böylece dünya kamuoyunun ilgisi yeni emperyalizm üzerine odaklanmıştır .Küresel sermayenin güdümündeki Dünya Ticaret Örgütü de Birleşmiş Milletlerin yerine ikame edilmeğe kalkışılınca bu duruma karşı çıkan Brezilya,Rusya,Hindistan ve Çin gibi dev ülkeler zman içerisinde bir antiemperyalist blok oluşturmağa başlamışlardır . Bu dev ülkelerin isimlerinin başharflerinden oluşan BRİC kelimesi ,yeni bir ittifakın simgesi olarak dünya kamuoyunda öne çıkmış ve ABD saldırganlığı ile bütün dünyaya baskı uygulayan küresel sermayeye karşı bozulan ekonomik ve siyasal dengelerin yeniden kurulabilmesi için tüm girişimlerin çerçevesini oluşturmuştur . Dünya ticaret Örgütü çatısı altında doğan BRİC bloku artık dünyanın tek kutuplu olmadığının ve gelecekte de olamıyacağının en açık göstergesi olarak günümüzde geçerlmilik kazanmış ve ilk zirvesini geçen hafta içinde Rusya’nın Yekaterinburg isimli Ural kentinde yapmıştır .

Yekaterinburg kentinde iki zirve birarada yapılmıştır . Bir yanda Brezilya’nın da katılmasıyla BRİC ittifakının ilk resmi toplantısı tamamlanırken , diğer yanda da İran’ın katıldığı Şangay Örgütü zirvesi aynı günlerde birbiri ardı sıra Urallar’da yapılmıştır . Böylece tam bir batı karşıtı çizgide zirveler birbiri ardı sıra gündeme getirilmiştir . Bu toplantılarda ABD ve onun kontrolundaki batı emperyalizminin daha fazla dünya ülkelerini rahatsız etmemesi için çeşitli önlemler görüşülmüş ve tartışılarak karara bağlanmıştır .Porta Allegre örgütlenmesiyle alternatif küreselleşmenin hem öncüsü hem de merkezi konumundaki Brezilya’nın da dünyanın öbür ucundan kalkarak Urallara gelmesiyle tam bir batı karşıtı yapılanma dünya kamuoyuna sergilenmiştir . Alternatif küreselleşme arayışları artık çok kuplu dünya girişimlerine yerini bırakmış ve ABD ya da batı saldırganlığını dizginleyecek ya da dengeleyecek yeni bir çok kutuplu dünya arayışı açıkca öne çıkarılmıştır . İflas eden kapitalist sistemin bu durumu dikkate alınarak Dünya Ticaret Örgütünün ortadan kaldırılması ve yerine daha dengeli bir katılımcı yapı ile yeni bir örgütlenmeye gidilmesi önerilmiştir . Ayrıca ABD emperyalizminin Irak savaşı ile beraber küresel bir ekonomik krize girmesi nedeniyle dolara bağımlılıktan kurtulmak üzere yeni bir küresel phara sistemi önerilmiştir . Kendi parasının avantajlarını dünyayı sömürmek üzere kullanan ABD’ye artık izin verilmemesi gerektiği açıkca ifade edilmiştir . İlke kararı olarak doların dünya parası olmaktan çıkarılması yerine yeni bir para sisteminin kurulması ile beraber uluslararası alanda farklı örgütlenmelere gidilmesi konuları karara bağlanmıştır . İsrail’in güvenliği için Irak’a saldıran ABD’nin gene aynı çizgide İran’a saldırıya hazırlanması dikkate alınarak ,bu duruma açıkca karşı çıkılması için her iki zirvede ayrı ayrı kararlar alınmıştır . Böylece , Ural dağları yirmibirinci yüzyılda yeni dünya düzeninin batıdan değil ama doğudan çıktığı bir yapılanmanın ev sahipliğini yapmıştır . BRİC zirvesinde , batı emperyalizminin dünya ülkelerini sömürmesinin önlenmesi ve daha dengeli bir ekonomik düzenin çok kutuplu bir yapıda kurulabilmesi için gerekli kararlar alınmış Porta Allegre sürecine uygun bir yeni alternatif düzen ortaya çıkarılmağa çalışılmıştır . Brezilya,Rusya,Hindistan ve Çin ,artık çok kutuplu dünyanın yeni kutup merkezleri olarak öne çıkmışlar ve güçlerini birleştirerek Atlantik hegemonyasının saldırganlığına karşı yepyeni bir denge oluşturmuşlardır .

Yekaterinburg toplantısının ikinci zirvesi İran’ın da katılmasıyla şangay Örgütü çerçevesinde yapılmıştır . Yirmibirinci yüzyılda New York merkezli batı kapitalist sistemline karşı doğu merkezli yeni bir ekonomik yapılanmanın merkezi olarak öne çıkan Şangay Örgütü gelinen bu aşamada , ABD’nin Afganistan ve Pakistan hattında savaşları Asya kıtasına yayma girişimlerine karşı bir askeri güvenlik paktına dönüşme eğilimi göstermiştir . Bundan önceki Bişkek zirvesinde Kırgızıstan steplerinde bir askeri manevra yapan Şangay Örgütü Çin ve Rusya’nın öncülüğünde kurularak , tüm Orta Asya ülkelerini içine almış ve son olarak da İran’ı üyeliğe davet etmiştir . İsrail ve ABD saldırganlığının yeni hedefi konumuna gelen İran ‘da ,kendi güvenliği için Şangay zirvesine aday ülke olarak katılmıştır . daha yeni seçimlerin kesin sonucunu almadan İran cumhurbaşkanı da ayağının tozu ile Urallara giderek Yekaterinburg zirvesinde konuşma yapmıştır . Böylece İran batı saldırganlığına karşı doğunun dünyanın diğer bölgelerinin desteğine sahip olduğunu kamoyuna açıkca sergilemiştir . ABD’nin Irak sonrasında İran,Pakistan hattında yeni savaşlar araması , Türkiye’yi bu hat üzerinde savaşlara sürüklemek istemesi aşamasında , Türkiye’nin sınırlarınaı çok yakın bir yerde yapılan bu alternatif zirvelerin etkisi fazlasıyla büyük olmuştur . Brezilya’nın katılmış olduğu BRİC zirvesiyle beraber İran’ın da katıdığı bir Şangay zirvesi birbirini tamamlamış ve bu zirvelere katılan dört yeni bölgesel kutup merkezi devlet artık ABD hegemonyasını ya da batı emperyalizmini tanımayacaklarını ve işbirliği yaparak dünyaya daha adil ve dengeli bir düzene kavuşturacaklarını açıkca ilan etmişlerdir .Nato isimli savunma örgütünü küresel sermayenin çıkarları doğrultusunda bir saldırı kuruluşuna dönüştüren ABD emperyalizmine karşı bir dur diyecek denge sağlamak üzere gündeme gelen Şangay Örgütü İran ile beraber benzeri saldırılara maruz kalan Türkiye’yi de üyeliğe davet etmektedir . Çin ve Rusya’nın öncülüğünde kurulan Şangay yapılanması Hindistan’ı,İran’ı ve Orta Asyaülkelerini bütünüyle içine alarak bir Asya kıtası örgütüne dönüşmekte ve batı emperyalizminin Asya ülkelerini sömürmesini önleyecek bir denge arayışı içerisine girmektedir .ABD’nin Nato üzerinden avrupa ülkelerini de peşinden sürüklemesi girişimlerinin başarısız kaldığı bir aşamada, Asya ülkelerinin Şangay Örgütü çatısı altında biraraya gelmeleri üzerinde ciddi olarak düşünmek gerekmektedir . Avrupa ile Amerika’nın yolları ayrılırken , Asya’nın dev ülkelerinin yolları ABD saldırganlığına karşı biraraya gelmektedir . Nato’da yol ayırımı kesinleşirken , Şangay’da yollar birleşmekte ve ortak bir yol olarak kendini savunma ile beraber dengeli ve adil bir yeni düzen arıyışı önhe çıkmaktadır .

Dünya tıpkı iki kutuplu düzenin çöktüğü gibi artık ABD hegemonyasına dayanan tek kutuplu bir yapıdan da çıkmaktadır .Bu gerçekliğin tüm yönleri ile görülerek kabül edilmesi , dünyanın merkezi alanında orta boy bir ülke olarak varlığını sürdürmeğe çaba gösteren Türkiye ‘nin daha gerçekci bir dış politikaya yönelmesini sağlayacaktır . Dünya artık tek kutuplu değil ama altı büyük devletten meydana gelen çok kutuplu bir yapıya sahiptir . . ABD ile beraber Avrupa Birliği ,Brezilya,Rusya,Çin ve Hindistan çok kutuplu dünyanın değişik kıtaları üzerinde öne çıkan yeni kutup merkezleridir . Ayrıca , Arjantin,Meksika, Türkiye,Mısır,İran,Endonezya,Güney Afrika,Kanada ve Avustralya gibi on ayrı büyük ülke de ikinci derecede dünya ekonomisini ve siyasetini etkilemeğe başlamıştır . ABD bu gerçeği görünce hemen G-20 ülkeleri platformu oluşturarak çok kutuplu dünya düzenini önlemek istemiş ama çok geç kalmıştır , Yirmi yılı aşkın bir süredir tam bir haydut politikası ile dünya ülkelerine saldıran ABD’ye karşı artık dünya ülkeleri çaresiz değildir . BRİC ittifakı ve Şangay Örgütü , Porta Allegre sürecinin tamamlayıcıları olarak yirmibirinci yüzyılın yeni dünya düzenini daha adil ve dengeli bir doğrultuda kurabilmek üzere ABD ve onun batılı müttefiklerine karşı ortak bir işbirliğini her geçen gün geliştirmektedirler . Bütün dünya ülkeleri ile beraber Türkiye’de bu gerçek durumu yerinde izleyerek kendi konumunu buna göre belirlemek durumundadır . Çok kutuplu dünyada hiç kimse ya da hiç bir güç Türkiye gibi büyük bir ülkeyi eskisi gibi ABD emperyalizminin bölge karakolu ,jandarması ya da üssü konumuna sürükleyemez . Diğer dünya ülkeleri gibi Türkiye’de yeni dönemde ulusal çıkarlarını tam bağımsız bir biçimde belirleyerek , sürekli barış ve güvenlik için çok kutuplu yeni dünya düzeninin dengelerine oynamasını bilecektir .

Çariçe Katirina Osmanlı hegemonyasının önünü kesmişti , şimdi de Yekaterinburg zirvesi , ABD hegemonyasının önünü keserek , çok kutuplu dünyanın önünü açmakta ve insanlığa daha güvenilir bir ortamda barış ve güvenlik müjdelemektedir . Yekaterinburg zirvesinden sonra artık tek kutuplu değil ama çok kutuplu bir dünya vardır . Türkiye’yi yönetenlerin de ilk olarak dikkate almaları gereken reel politik faktör bu durumdur . ABD hegemonyası ile Türkiye’yi bir yerlere sürüklemek eskisi gibi kolay olmayacaktır . Dünyanın merkezi ile artık tek kutup değil ama çok kutup ilgilenmektedir . Yeni dönemin dengeleri yeni politik yaklaşımlar ve açılımlar gerektirmektedir .Umarız , Türk dışişleri yıllardır içine düşmüş olduğu batı rüyalarından kurtularak şöyle bir etrafına bakmayı becerebilir .,aksi Türkiye için çok tehlikeli yeni durumların ortaya çıkmasına neden olabilir .

ANKARA KALESİ-90 "TÜRKİYE B PLANINI ACİLEN UYGULAMALIDIR" Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN (Ankara: 26 Ocak 2011 ) - Bu nedenle ,merkezi coğrafyada yer alan bütün ülkelerin sınırlarının kesin olmadığı ve gelecekte hepsinin yepyeni bir haritaya doğru sürükleneceği anlaşılmaktadır.

ANKARA KALESİ-90 

TÜRKİYE B PLANINI ACİLEN UYGULAMALIDIR
Prof.Dr.ANIL ÇEÇEN
Ankara: 26 Ocak 2011 
Merkezi coğrafyada yer alan ülkelerin durumu pek iyi görünmüyor . Eski Osmanlı İmparatorluğu sınırları içerisinde yer alan ülkelerin hiç birisinin durumu iyi görünmüyor .Türkiye dahil hepsini yeni bir var olma ve yok olma mücadelesinin beklediğini birbirini izleyen olaylar ortaya koyuyor . İki kutuplu dünyadan tek kutuplu yapılanmaya geçerken geçmişten gelen sorunlar devam ederken ,şimdi çok kutuplu bir yapılanmaya doğru dünya konjonktürü sürüklenirken eski meselelerin daha da büyüyerek bölge ülkelerinin önüne çıktığı ve bu aşamada bütün eski Osmanlı ülkelerini teslim aldığı açıkca görülmektedir . Osmanlı hegemonyasını bitiren Lozan Antlaşması öncesinde o dönemin iki büyük dünya gücü olarak bir araya gelerek bölge haritasını cetvelle çizen İngltere ve Fransa gbi devletlerin bugünün koşullarında ikinci plana sürüklenmesi , onların yerini Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail gibi devletlerin alması yepyeni bir siyasi durum ortaya çıkarmakta ve bu iki büyük güce sahip devlette bölgenin eski haritasını beğenmeyerek kendi haritalarını çizmeğe yöneldiklerinde ciddi bir üçüncü dünya savaşı tehlikesini de beraberinde getiren bir çok olumsuz gelişme birbiri ardı sıra dünya gündemine gelerek savaş riskini artırmaktadır . Bugünün koşullarında dünyanın en büyük gücü ABD ile onun uzantısı ve geleceğin patronu olmağa hazırlanan İsrail devletinin kesinlikle Orta Doğu haritasını beğenmedikleri ve kendi çıkarları doğrultusunda bölgede Atlantikçi ve siyonist bir hegemonyayı beraberinde getirecek yeni bir haritaya doğru eski Osmanlı ülkelerini zorladıkları görülmektedir . Bu nedenle ,merkezi coğrafyada yer alan bütün ülkelerin sınırlarının kesin olmadığı ve gelecekte hepsinin yepyeni bir haritaya doğru sürükleneceği anlaşılmaktadır .

Bütün dünya merkezi coğrafyayı yalnızca Orta Doğu bölgesi olarak kabül ederken , eski Osmanlı hinterlandına egemen olmak isteyen Amerika Birleşik Devletlerinin , Osmanlı İmparatorluğunun sınırları içerisinde yer alan Kuzey Afrika ve Kafkasya bölgelerini de merkezi alanda kabül ederek buna göre politikalar geliştirdiği görülmektedir . Yirmi birinci yüzyıla doğru dünya ilerlerken , küresel sermayenin desteği ile tek kutuplu bir dünya yaratmağa çalışan ABD ,bu konuda gecikerek başarılı olamayınca bu kez karşısında yeni süper dünya güçleri ortaya çıkmış ve ABD merkezli bölgesel dayatmalara karşı çıkarak ,Osmanlı imparatorluğundan geri kalan topraklarda yeni bir batı hegemonyasının kurulmasına izin vermemişlerdir . Sovyetler Birliğinin dağılmasından sonra içine girilen küreselleşme aşamasında dünyanın yeni süper güçleri olarak Rusya,Çin ve Hindistan merkezi alan ile ilgili bütün gelişmelere yakından ilgi göstermeğe başlarken , Türkiye en kritik aşamada İran’a karşı uygulananan yaptırımları büyük güçlerin etkisinden kurtararak dengelemeğe çalışırken , Brezilya gibi yeni bir büyük devin gücünden yararlanmağa çalışmıştır .Böylece ,ABD’nin onbinkilometre uzaklıktan gelerek bölgeye müdahil olması gibi, Brezilya’da benzeri uzaklıktan gelerek merkezi alanın yeni dengelerinde bir başka büyük güç olarak devreye girmiştir . Çekişme alanının yanıbaşında yer alan yeni büyük güçlere karşı Türkiye her zaman olduğu gibi ve Avrupa’nın dev ülkelerine karşı uzaktaki dev olan ABD’yi devrede tutma yaklaşımlarının benzeri bir politikayı sürdürerek , farklı bir başka uzak gücü devreye sokarak dengeleri yeniden oluşturmağa çaba göstermiştir . Rusya,Çin ve Hindistan üçlüsünün yanıbaşlarındaki merkezi coğrafya ile yakından ilgilenmeğe başlamaları üzerine ,Türkiye karışan dengeler ve artan baskılar karşısında Brezilya gibi bir büyük oyuncuyu da devreye sokarak çoklu dengelerde ulusal çıkarlarını koruyabilmenin çabası içerisinde olmuştur . Yeni ortaya çıkan güçler dengesinde ,öne geçen büyük devletlerin kendi çıkarları doğrultusundaki politikaları bölge ülkelerine baskı yaparak uygulatmak istemesi nedeniyle ,soğuk savaş döneminde buzdolabına kaldırılmış olan bütün eski meseleler yeni sıcak konular olarak birer birer devreye girmişlerdir .

Fransızların felaketler coğrafyası adını taktıkları Avrasya kıtasının geleceği giderek belirsizleşirken ,tek kutuplu dünyadan çok kutupluya doğru kaymakta olan dünya dengelerinde etkisini artırmak isteyen yeni büyük güçlerin de eski Osmanlı hinterlandında açıktan devreye girdikleri görülmektedir . Rusya yeniden Kafkaslar’da etkisini artırırken ,Çin bütün bölge ülkeleriyle ekonomik ilişkilerini hızla artırmakta ,Hindistan ise Basra körfezi üzerinden bölgeye girerek Çin ve Rusya ile yeni bir rekabet düzenine hazırlanmaktadır . Bu aşamada Çin ile İran arasında ,Rusya ile Arap ülkeleri arasında ve İsrail ile Hindistan arasında yeni yakınlaşmaların öne çıktığı ve bu doğrultuda bölgeye dönük yeni girişimlerin tezgahlandığı anlaşılmaktadır . Bir büyük savaşa daha doğrusu üçüncü cihan savaşına doğru olaylar gelişirken ,bütün bu gibi olumsuz gelişmelerin yer aldığı coğrafyanın merkezi ülkesi olarak Türkiye’nin bu baş döndürücü trafiğe ayak uyduramadığı ve batılı ülkelerin baskılarından kurtulamadığı için kendi güvenliğini sağlayacak ve kendi ulusal çıkarları doğrultusunda hareket ederek yeni bir bölgesel açılım yapamadığı üzülerek görülmektedir . Bir türlü Amerika Birleşik Devletleri ,Avrupa Birliği ve İsrail taşeronluğundan kurtulamayan Türkiye Cumhuriyetinin , üçüncü dünya savaşının potansiyel alanındaki varlığını güvenceye almakta zorlandığı , dış baskılar yüzünden kendi çıkarlarının gerektirdiği adımları bir türlü atamadığı ,başka ülkelerin belirlediği gündemin ortaya çıkardığı olaylar zinciri içerisinde sağa ve sola sürüklenerek ,doğru dürüst bir plana dayanan tutarlı bir dış politika uygulayamadığı görülmektedir . Soğuk savaş döneminin sona erdiğini anlamakta fazlasıyla geç kalan Türkiye Cumhuriyetinin hala ABD merkezli dünya devam ediyormuş gibi hareket etmesi yüzünden çok kutuplu dünya dengelerinin oraya çıkardığı fırsatlardan yararlanamadığı açıkca görülmektedir .Türkiye orta boy bir ülke olarak sahip olduğu jeopolitik konumunun gerektirdiği stratejik açılımları ulusal çıkarları doğrultusunda yapamadığı için ,hala bu bölgede oynananmakta olan büyük oyunda kaybeden konumunu sürdürmekte ve bu durumdan fazlasıyla da zarar görmektedir .

Başkalarının hazırladığı plan ve projelerin arkasında koşmaktan bir türlü kurtulamayan Türk devletinin son zamanlarda ciddi yorgunluk sinyalleri vermeğe başladığı ,batılı dost ve müttefik ülkeler uğruna katlanılan bir çok olumsuz gelişmede ciddi ulusal çıkar kayıplarına uğradığı görülmektedir . Bu yüzden bir türlü toparlanamayan Türkiye Cumhuriyeti yeni bir genel seçim sürecinde farklı bir anayasal yapılanmaya doğru dış baskılarla sürüklenerek iyice tasfiye edilme noktasına doğru zorlandığı inkar edilemiyecek derecede gözlemlenmektedir . Merkezi gücünün tasfiye edilmesiyle , başkentin İstanbul’a taşınarak küresel sermayenin güdümüne teslim olunmasıyla ,güneydoğu bölgesi üzerinden eyalet sistemi ve federasyon yapılanmasının zorlanmasıyla ,Türkiye Cumhuriyeti güçlü bir ulus devlet olarak bu bölgede kendi ulusal planını uygulayamıyacak bir dağılma sürecine doğru dış baskılar ve emperyal güdümlemeler ile yönlendirilmektedir . Dünyanın her bölgsinde otorite boşluklarının ortaya çıkması nedeniyle güç merkezleri nasıl bir hegemonya mücadelesine girişirse , Osmanlı hinterlandında da böylesine bir hegemonya çekişmesi giderek tırmanmakta ve bir üçüncü dünya savaşı tehlikesini de beraberinde öne çıkarmaktadır . Bölge ülkeleriyle beraber bütün dünyayı yakından ilgilendiren üçüncü dünya savaşı tehlikesi beraberinde nükleer silahların kullanılması meselesini de getirdiği için , bütün dünyanın var olup olmaması gibi çok kritik bir sorunla karşı karşıya kalınmaktadır . Orta Doğu’da başlayacak bir nükleer savaşın hemen bir üçüncü dünya savaşına dönüşmesi , Asya kıtasının tamamı ile beraber batı bölgesindeki ülkeleri de işin içine çekmesi ihtimali açıkca görülmektedir . Kuzey Kore gibi çok küçük bir ülkenin nükleer silaha sahip olması ve ABD’yi tehdit etmesi dünya dengeleri nedeniyle diğer büyük ülkeler tarafından desteklenmektedir . Sadece İran bir nükleer tehdit değil ama öncelikli İsrail’in büyük bir nükleer tehdit olarak dünya barışını tehlikeye soktuğu görülmekte ve bu yüzden Kuzey Kore kozu zaman zaman ısıtılarak dünya gündemine getirilmektedir .

İkinci dünya savaşı sonrasında sürekli olarak batılı müttefikleri yüzünden savaş tehlikesi altında kalan Türkiye Cumhuriyetinin yeni dönemde , batılı hegemonya planlarının arkasına takılıp gitmesi artık düşünülemez bir aşamaya gelmiştir . Türkiye Cumhuriyeti b.u aşamadan sonra Amerika Birleşik Devletlerinin merkezi askeri üssü ,İsrail’in güvenlik şemsiyesi , Avrupa Birliğinin ise ileri karakolu ya da doğdu köprüsü oarak kullanılamaz bir noktaya gelmiştir . Sürekli olarak batılı müttefikler kendi çıkarları doğrultusunda Türkiye’yi kullanmağa devam ettikleri sürece ,Türkiye Cumhuriyeti ile batılı ülkelerin yolları birbirinden ayrılacaktır . Küresel sermayenin güdümündeki Türkiye medyası üzerinden Türk kamu oyu son çeyrek asırda soğuk savaş döneminin korku masalları ile uyutulmağa çalışılmış ama bu gibi girişimlerin de sonu gelmiştir . Sürekli olarak aynı kişilerin her gece aynı medya kanallarına çıkarak papağan gibi batı hegemonya planlarını tekrar etmesi de ,Türk halkı üzerinde bıktırıcı bir etki yapmakta ve halkın çoğunluğunun batı karşıtı bir çizgiye yönelmesine yol açmaktadır . Batılı ülkeler de tam bu aşamada dini bir siyasal silah olarak öne çıkararak , giderek antiemperyalist bir çizgiye yönelen Türk halkının kontrol edilmesi ve cemaatlar üzerinden baskı altına alınması gibi yeni yöntemleri ,ılımlı İslam ya da Büyük Orta Doğu projesi gibi emperyalist yaklaşımlar çerçevesinde öne çıkararak Türkiye’nin kendilerinden ayrı bir yola kaymasını önlemeğe çalışmaktadırlar . Ilımlı İslam bir ABD projesi olarak devreye sokulurken , laik ve çağdaş bir cumhuriyet olan Türk devletinin kendi ulusal çıkarları doğrultusunda milli bir dış politika uygulamasının önü kesilmeğe çalışılmaktadır . Türk toplumunun büyük çoğunluğunun Müslüman olmasından yararlanılarak geliştirilmek istenen bu yeni emperyalist politikanın Türk milli devleti için ne kadar tehlikeli olduğu ,son dönemdeki gelişmeler ile açıkca ortaya çıkmış ,dinin siyasallaştırılması sürecinde Türkiye’nin bir milli devlet olarak sahip olduğu ulusal çıkarları sürekli olarak göz ardı edilmiştir . Türk devleti batılı müttefiklerinden ayrı bazı girişimleri kendi çıkarları doğrultusunda gündeme getirdiği zaman sürekli olarak batı dünyası tarafından küçümsenmiş ve karalanarak önü kesilmek istenmiştir . Son yıllarda bu doğrultuda bir çok olayın ortaya çıkması üzerine Türk devleti giderek batılı müttefiklerinden daha ayrı bir politika izlemeğe başlaması üzerine de eksen kayması ve batı düşmanlığı gibi gerçek dışı suçlamalar ile karşı karşıya kalmıştır . Batılı emperyal güçler yüzyıllarca dünya ülkelerini sömürerek bir kukla durumuna düşürdükleri için aynı alışkanlıklarını Türkiye üzerinde de denemek istemişler ama bu gibi iki yüzlü ve çifte standartlı yaklaşımların Atatürk’ün ülkesinden geri döndüğünü artık görmek durumunda kalmışlardır . Türkiye daha fazla batılı ülkelerin hatırı için kendi çıkarlarından taviz veremez bir noktaya gelmiştir . Son yıllardaki olumsuz gelişmelerden sonra artık hiçbir batılı ülke Türk devletinden Türk ulusunun çıkarlarına ters düşecek düzeyde bir adım atmasını beklememelidir .

Genel seçimlere giderken yeni bir anayasa taleplerinin öne çıkarılması ve en kritik aşamada yeni anayasa üzerinden devlet yapısının değiştirilmek istenmesi batı emperyalizmin yeni bir oyunu olarak devreye sürülmek istenmektedir . Bütün dünya üçüncü dünya savaşına sürüklenirken ,bu savaşın alanı haline düşen Türkiye Cumhuriyetinin devlet yapısını değiştirmesi kesinlikle ulusal çıkarlarına aykırıdır. Yeni bir anayasa ile devlet yapısı değiştirildiği zaman ,Türk devleti yeniden ABD’nin merkezi askeri üssü , Avrupa Birliğinin gene eskisi gibi doğuya açılan Asya köprüsü , ya da İsrail’i Arap ve İslam dünyasına karşı koruyacak bir güvenlik şemsiyesi gibi kullanılmağa devam edecek gibi görünmektedir . Hiçbir siyasi parti ya da iktidarın savaş öncesi bir dönemde yeni anayasa görünümü ile ulusal,üniter ve merkezi Türk devletini tasfiye etme lüksünün bulunmaması gerekir . Kim ki böyle bir adım atar ,o zaman Türkiye Cumhuriyeti devletinin sona ermesinden anayasal düzen ve hukuk devleti çatısı altında sorumluluğu üstlenmek zorunda kalır . Bütün hukuk kurumlarının ve siyasal merkezlerin öncelikle bilmesi gereken durum budur . Türk devleti doksan yıllık ömrünü bir hukuk devleti çatısı altında bugünlere kadar getirmiştir . Her devlet anayasasında değişiklikler yapabilir . Normal koşullar altında değişen koşullara uygun olarak anayasalar değiştirilebilir . Türkiye Cumhuriyeti de son yirmi yılda on kez anayasasının değiştirmiştir . Ne var ki , tam savaş koşulları tırmanırken savaş öncesi bir dönemde devlet yapısını değiştirecek derecede yepyeni bir anayasa yapılamaz ,eğer bu yo denenerek yapılmağa çalışılırsa o zaman Türkiye Cumhuriyeti devletinin sonu ilan edilmiş olur . Var olan anayasal düzen ve hukuk devleti çatısı altında herhangi bir siyasal merkezin ya da partinin böylesine bir serüvene soyunmasını beklemek gerçeklere aykırı olacaktır . Tersi bir durum üçüncü dünya savaşı öncesinde Türk devletinin ortadan kalkmasına ve savaş alanının önünün açılmasına giden yolu açacaktır ki , kendisini Türk olarak gören hiçbir siyasal gücün böylesine bir maceraya kalkışarak dünya barışını tehlikeye atması beklenemez . Türkiyelilik tartışmalarını bu doğrultuda ele almak ve Türk ulusunun çıkarları dışında Türkiye’deki siyasal güçleri maceraya atmak gibi olumsuz senaryolar doğrultusunda değerlendirmek mümkündür .

Türkiye Cumhuriyeti ulus devleti sahip olduğu anayasal düzen ve hukuk devleti çatısı altında öncelikle merkezi gücünü artırabilmenin yollarını aramak durumundadır . Tam bu aşamada kamu kurumlarının İstanbul’a taşınmak istenmesi , Türk devletinin merkezi gücünün toparlanması çabalarının önlenmesi anlamına gelmekte ve Türkiye’nin ulusal çıkarlarına ters düştüğü gibi küresel sermayenin Bizans yapılanması üzerinden Avrasya’daki üçüncü dünya savaşını ekonomik açıdan yönlendirmesi anlamına gelmektedir . Hiçbir ekonomik gücün ya da emperyal merkezin savaş koşullarında Türkiye’nin başkentindeki merkezi yapılanmasını tasfiye etme ya da boşaltma hakkı yoktur .Bu aşamada küresel sermaye ile Türk ulusunun çıkarları ters düşmekte ve Türk milletinin ulus devletinin başkenti , küresel sermayenin İstanbul’daki yeni Bizans yapılanması yüzünden devre dışı bırakılmak istenmektedir . Merkezi coğrafyanın tam ortasındaki Türk devletinin kendi ülkesi ve milletiyle bir bütün olarak üçüncü dünya savaşı tehlikesinden kurtulabilmesi için daha güçlü bir merkezi yapılanma ile hareket etmesi gerekirken ,bunun tamamen tersi bir doğrultuda başkentini tasfiyeye yönlendirilmesi hem savaş sürecini önünü açacak hem de bir nükleer çatışma ile bütün dünyanın yok olmasına neden olabilecektir . Kendini bilen hiçbir ciddi ülkenin kabül etmeyeceği bir başkent taşınmasına Türk ulusu tam üçüncü dünya savaşı öncesinde izin veremez .Yapılması gereken başkentin İstanbul’a taşınması değil ama , Ankara’daki merkezi devlet yapılanmasının daha da güçlendirilmesidir . Dünya tarihinde bütün savaşları güçlü merkezlerin kazandıkları görülmektedir . Bir ulusal kurtuluş savaşı sonrasında kurulmuş olan Türk devletinin böylesine bir tarihi ve bilimsel gerçekliğin dışında hareket etmesini beklemek gerçekci olmayacaktır . Siyasilerin bu tür maceracı girişimlerine Türk halkının ulusal insiyatifi izin vermeyecektir . Türkiye’nin acil gündeme üçüncü dünya savaşının önlenmesi olduğu için ,ilk atılacak adım ,milli bir idari reform ile başkentteki Türkiye Cumhuriyeti devletinin merkezi gücünü artırmak olacaktır . O zaman , Türkiye’nin savaşa karşı çıkmak ve direnmek gücü daha artacak ve Türk devleti güçlü bir arabulucu olarak her zaman devreye girerek bütün dünyayı bir üçüncü dünya savaşı belasına karşı daha güçlü bir biçimde koruyabilecektir .

Daha önceleri ulusal güçler tarafından öne sürülmüş olan Güçlü Türkiye- 2023 Milli Programının acil bir idari reform ile devreye sokulması , var olan devlet yapısını ciddi anlamda tehlikeye sokabilecek yeni anayasa peşinde koşmaktan vazgeçerek söz konusu milli idari reform ile Türkiye Cumhuriyetinin savaşa karşı çıkan gücünün her açıdan takviye edilmesi gerekmektedir . Var olan devlet yapısının yüz milyonluk bir nüfusa sahip olacak Türk devletinin gereksinmeleri doğrultusunda yenilenmesi ,merkezdeki kamu kurumlarının güçlendirilmesiyle beraber taşra teşkilatında da gereksinme duyulan yeni adımların atılması gerekmektedir . Giderek artan nüfusun gereksinmelerinin karşılanması doğrultusunda yerel yönetimlerin yetkilerinin bazı açılardan artırılmasında kamu düzeni açısından ulusal yararlar olabilecektir . Ne var ki , yerel yönetimlerin yetkilerinin artırılması sırasında merkezin tasfiyesi deği l,l ama tamamen tersine güçlendirilmiş yerel yönetimleri kontrol altında tutabilecek düzeyde daha güçlü bir merkezi yapılanmanın başkent Ankara’da gerçekleştirilmesi gerekmektedir . Daha önceki dönemlerde gündeme getirilmiş olan Mehtap ve Kaya projeleriyle beraber İdari reform taslakları incelendiği zaman Türkiye’nini kendi çözümlerinin olduğu görülecek , batılı güç merkezlerinin dayattığı yabancı taslakların Türkiye’nin koşullarına uymadığı aksine ,emperyalizmin çıkarları doğrultusunda Türk devletini dönüştürmeğe çalıştığı daha kolay anlaşılacaktır . Türk devleti ,başkentindeki merkezi yapılanmasını günün gereksinmeleri doğrultusunda daha da güçlendirerek , Misakı Milli sınırları içerisindeki Türk ülkesinin kontrolunu bağımsız bir devlete uygun bir biçimde elinde tutabilecektir . Ekonominin yeniden devletin eline verilmesi ,kamu ekonomik kuruluşlarının yeniden kurulması ,küresel sermayeye karşı direnen Türk devletinin ekonomik gücünün artırılması ,özelleştirilen ekonomik kuruluşların tıpkı Atatürk döneminde olduğu gb yeniden uluslaştırılması ya da devletleştirilmesi , Türkiye’nin de Yunanistan ya da diğer Akdeniz ülkeleri gibi çökmemesi için acilen zorunlu görünmektedir . Ekonomik gelir kaynaklarını yabancılara devreden -Türk devletinin sürekli olarak akaryakıt zammı yapmak zorunda kalması ya da ülkede ekonomik yatırım yapamaz durumlara sürüklenmesi gibi bir çıkmaz ,devletin yeniden gelir kaynakları ile donatılması sayesinde önlenebilecektir . Dışa açılma ve küresel ekonomi ile bütünleşme ,Türk devletini yarı sömürge konumuna sürüklemiş ve Türk halkını ciddi bir yoksulluk çıkmazına itmiştir . Arap ülkelerindeki gibi bir yoksullar ayaklanmasının önlenebilmesi için ,devletin yeniden ülkenin gelir kaynaklarına ve yer altı zenginliklerine sahip olarak daha adil bir gelir dağılımı düzeni kurması acilen zorunlu görünmektedir . Merkezini ve ekonomisini güçlendirecek bir Türk devletinin savaş sürecinde bölgede barışı tesis edecek en önemli ülke konumuna geleceği açıktır .

Merkezi bölgeye sızmak için sürekli olarak terörü kullanan batı emperyalizmi ve İsrail siyonizmine karşı bütün bölge ülkelerinin bir araya gelerek ciddi bir ittifak içerisine girmeleri gerekmektedir . Lübnan’ı bir terör üssüne çevirerek merkezi coğrafyaya terörist hareketler üzerinden egemen olmak isteyen emperyal güçlere karşı , eski Osmanlı ve Selçuklu ülkelerinin bir dayanışma ve kardeşlik düzeni içerisine girerek tıpkı Avrupa Birliği gibi Merkezi devletler Birliği’ni kurmalarının zamanı çoktan gelmiş ve geçmektedir . Tam bu aşamada ,Türkiye Cumhuriyetinin kurucusu Büyük Atatürk’ün ikinci dünya savaşını önleyebilmek üzere gündeme getirdiği ,Sadabat Paktı ve Balkan Paktı girişimlerini yeniden gündeme getirmekte ve bütün eski Osmanlı ve Selçuklu devletlerini merkezi Devletler Birliği adı altında birleştirmekte hem ulusal hem bölgesel hem de dünya barışı açısından küresel yararlar bulunmaktadır. Kendi çıkarları doğrultusunda savaş kışkırtıcılığı yapan lobilere karşı evrensel ve bölgesel barıştan yana olan bütün merkezi coğrafya devletlerinin bir araya gelerek Avrupa Birliği gibi bir bölgesel oluşumu Merkezi Devletler Birliği adı altında örgütlemelerinin zorunluluğu her geçen gün daha da artmaktadır .Osmanlı İmparatorluğunun ortadan kalkması nedeniyle ortya çıkan otorite boşluğunun doldurulabilmesi doğrultusunda bölgenin iki büyük devleti olan İran ve Türkiye tıpkı Sadabat paktının kuruluşu günlerinde olduğu gibi bir araya gelecek , ikinci bir Bakü Kurultayı düzenleyerek merkezi coğrafyada bulunan bütün devletleri bir bölgesel birlik çatısı altında dışa ve emperyal saldırıları karşı birleşmelerinin önünü açarak terör üzerinden üçüncü dünya savaşına giden yolun önünü keseceklerdir . Bunun için tıpkı Nato gibi bir yeni bir askeri bölgesel yapılanmaya acilen gerek bulunmaktadır . Daha önceki örnekde olduğu gibi ikinci kez bin Cento yapılanması Türkiye ve İran işbirliği çerçevesinde gerçekleştirilebilir ,Nato’nun batı emperyalizminin hegemonya örgütüne dönüştüğü bu aşamada ikinci kez kurulacak olan Cento örgütü merkezi coğrafya da terör ve savaş tehditlerine karşı bölgesel güvenliği gündeme getirebilecektir . Tunus’ta başlamış olan ayaklanma hareketlerinin ,Lübnan,Ürdün,İran ya da diğer bölge ülkeleri üzerinden karışıklık ve terör yaratması ,İsrail ve ABD gibi savaş isteyen ülkelerin bu durumlardan yararlanmağa çalışması girişimlerinin önünün kesilebilmesi için mutlaka bölge ülkelerinin yeni bir bölgesel savunma paktı kurmalarının zamanı gelmiştir . Nato savunma örgütünden saldırı örgütüne dönüşürken , yeni Cento gereksinme duyulan bölgesel savunmayı bütün bölge ülkelerini çatısı altında bir araya getirerek sağlayacaktır . İran ve Türkiye’nin öncülüğünde toplanacak ikinci Bakü Kurultayı ,Merkezi Devletler Birliğine gidecek yolu açarken ,yeni Cento’nun kurulmasını sağlayarak da bölge ve dünyayı tehdit eden üçüncü dünya savaşı sürecinin önünü kesebilecektir . İran’ın tek başına dünya ile karşı karşıya kalması böylece önlenebilecek ,bölge ülkelerinin dayanışması ile İran ile batı dünyası ilişkileri dengelenebilecek , İsrail ve İran çatışmasına ya da İsrail ile Hizbullah üzerinden bölge savaşına izin verilmeyecektir . Böylesine bir adım atılması için zaman çoktan gelmiş ve geçmektedir . Bu doğrultuda bugün yeni adımlar atılmazsa yarın çok geç olabilecektir . İsrail’in ya da Hizbullah’ın hiç söz dinlemeyen tutumları devam edip gittiği sürece her an bir çılgınlık ortaya çıkabilecektir . Bölgenin çeşitli ülkelerinde böylesine çılgınlığa elverişli çeşitli terörist hareketlerin birbirini izlemesi barış umutlarının her geçen gün daha da azalmasına neden olmaktadır .Tunus ve Lübnan’daki son gelişmeler bölgede savaş öncesi istikrarsızlık isteyenlerin beklentilerini gerçekleştirirken , bir İsrail ve İran savaşının haberciliğini yapmaktadırlar .

Türkiye Cumhuriyeti ,dünyanın merkezi coğrafyasında yer alan orta boy bir devlet olarak sahip olduğu jeopolitik konumunu kendi ulusal çıkarları doğrultusunda kullanabildiği sürece hem bağımsız devlet olarak varlığını koruyabilecek hem de bölgede kendisini tehdit etmekte olan bütün terör ve savaş tehditlerine karşı kendisini savunabilecektir .Binleşmiş Milletler ve bütün uluslar arası kuruluşların ciddi bir üyesi olarak Türkiye Cumhuriyeti bölgesinde olduğu kadar dünya barışı için evrensel düzeyde de etkinliklerini artırmak zorundadır . ABD ve İsrail gibi Birleşmiş Milletler kararlarını dinlemeyen ülkelerin baskılarına karşı Türkiye Cumhuriyeti diğer büyük devletler ve ülkeler ile yakın ilişkiler oluşturarak uluslar arası konjonktürde ağırlık sağlamalı ve bu yollardan savaş sürecinin önünü kesebilmelidir . Batılı müttefiklerin baskılarıyla şimdiye kadar uygulanan yol ve yöntemlerden bir sonuç çıkmadığına göre ,Türkiye Cumhuriyeti kendisini geleceğin dünyasında var edebilecek ve bulunduğu bölgede bir cihan savaşını önleyebilecek doğrultuda B planını acilen devreye sokabilmelidir .Türkiye kendisini yenileyebilecek güce sahiptir .Bölgesel barış ve güvenlik işbirliği için bütün komşularıyla bir araya gelerek ortak hareket edebilmenin yollarını aramalıdır .Başlatılmış olan komşularla sıfır sorun politikaları ile tam anlamıyla bir sonuç alınamamıştır . Bu tür girişimlerin kalıcı ittifaklara ve bölgesel güvenlik şemsiyesine gidebileceği yolların da açılması gerekmektedir . Anlaşmazlıklar sıfır sorun çizgisinde ele alınırken , kalıcı ittifaklara ve bölgesel güvenlik şemsiyesinin oluşturulmasına da öncelik tanınmalıdır .Türkiye sadece İran ile değil ama , Azerbaycan,Gürcistan,Suriye,Irak ve Ürdün gibi ülkeler ile başlatmış olduğu yakın temasları bölgedeki terör ve savaş risklerini ortadan kaldıracak derecede bir kalıcı işbirliği ve dayanışma düzenine dönüştürebilmenin yollarını aramalı ve acilen B planı olarak Merkezi Devletler Birliği ya da Cento adı ile anılacak bir güvenlik yapılanmasını devreye sokabilmelidir . Bütün dünyayı bir nükleer yokoluşa götürebilecek bir üçüncü dünya savaşı tehlikesi ancak bu yoldan önlenebilecektir . Barıştan yana olan bütün dünya ülkeleri de, merkezi coğrafyada gerçekleştirilecek böylesine bir bölgesel barış oluşumunu sonuna kadar destekleyeceklerdir . Bütün A planlarının bittiği bu aşamada böylesine bir B planının acilen devreye sokulması, dünya güvenliği açısından zorunlu bulunmaktadır .

NOT: B planı ile ilgili olarak daha önce yayınlanmış olan “TÜRKİYE’NİN B PLANI “ isimli kitabım ile diğer kitaplarıma ve “Kemalist yaklasim.info “ adını taşıyan internet sitesindeki üç yüze yakın makalem incelenebilir .